taksimetre.blogspot

nerede beleş orada perleş

2006-04-02T16:42:00.000+03:00

aslen, serinin ikinci halkasi olarak kabul edilebilir.

istanbul'daki trafik sorununun toplu tasima araclariyla halledilebilecegine olan inancimiz gun gectikce artsa da, toplu tasima araclarindaki trafigin ne ile halledilebilecegine olan merakimiz da ayni derecede artmakta.

üsküdar meydani kapatildigindan bu yana, üsküdara inmeyi kesen bir üsküdarli olarak varimizi yogumuzu kadiköy yollarina serdigimizden bahsetmis olmaliyim. bir yerlerde. kadiköy-besiktas arasi calisan vapurlarin da yarim saatte bir kalkip, denizlerimizin hemen hemen en yogun hatti oldugunu eklemeye de gerek yoktur muhtemelen. tek rakibim rambo.

ne zamanki ido'da da aktarma gecmeye basladi, mavi akbilliler bir anda karsiya otobusle gecmekten vazgecip, vapura dadandilar. sabah sekiz derslerine yetisme vapurum olan 07:15 vapurunda bile artik kafeterya kisminda arkadaslarla oturup kahvalti edip bir tatli huzur almaya giderkenki günlerimiz pek bir mazide kaldi. cogu zaman kazan dairesinde bile bos yer bulamayip, eksi bilmemkac derecede disarida titrer hale geldik. kronik olarak iki aydir da hastayim. sükürler olsun ki hava isiniyor. bundan sonraki tek korkum, vapur ici sicaklik 50 dereceye varmisken disarida yer kalmamasi. olabilir. hani.

ido'nun ek sefer düzenlemesini talep ediyoruz. ben, ben ve yine ben.

perleş - (perleche/ angular chellitis) normal zamanlarda herhangi bir zarari olmayip, uygun ortam buldugunda enfeksiyon olusturan firsatci patojenlerin olusturdugu bir cesit lezyon.

nerede beleş, oraya yerleş (mi?)

2005-11-04T00:24:00.000+02:00

türk insanının atasözü gibi bellediği bu söz, aslında bazı bazı korkutuyor beni. malum, heryere giderken akbil ve ben ikilisini oluşturarak gidiyoruz. öyle bir "alo" diyince kapımızın önünde bitiveren arabalar da yok. bunun bir de alışverişe gidince poşet taşıyan kısmı var ki, o ayrı bir başlık konusu.

bazen, tüm istanbul halkı aynı anda dışarıya çıksa, neler olur gibisinden hayallere dalıyorum. hani bir de zıplasak; aslında çinle tahtarevalli oynar, katrina olusturur eseriz ama, onlar derin mevzular. benim mevzum ise, bayramalrda bedava hale gelen iett otobüsleriyle alakalı. nitekim bu sayede, benim "tüm istanbul halkını dışarı çıkartan" hayalimin %50'lik kısmı vücuda geliyor; istanbul halkı; bayram ziyaretine giden ve bayram ziyareti için evde bekleyen olmak üzere ikiye ayrılıyor. (p<0.05)

en az 6 milyon insan sokaklarda ve çoğunlukla toplu taşıma araçlarındayken de, inanır mısınız hiç dışarı çıkasım gelmiyor. ( ben inanırım. ben de!) yarın, uzun süredir görmediğim bir arkadaşımla buluşacağım ve gece gece afakanlar bastı, en "rahat" ulaşım çözümlerini gözönünden geçirirken. acaba siper alıp, ziyaret için evde bekleyen mangasına mı katılsam ne?

achtung!

2005-10-14T14:48:00.000+03:00

iett'nin cinliği bizi bir kez daha yanılttı. Ne kadar çok, o kadar az! yazısından sonra gelen emaillerin büyük bir çoğunluğu bu uygulamanın aslında böyle olmadığını kanıtlar nitelikteydi.

İskonto hakkı aynı Akbil ile aynı araçta 15 dakika içerisinde en fazla 2 yolculuk için geçerli olacak.

yorumu sizlere bırakıyorum..

Filmekişi

2005-10-04T00:02:00.000+03:00

Efendime söyleyeyim, malumunuz tüm sene okulda sürünüp, tüm yazını bütünlemelerle telef eden ey Türk gençliği artık okulların açılmasını umursamamakta, umarsızca ve şuursuzca “nerede ne etkinlik var kardeş?” şeklinde önündekilerin omuzlarını tıktıklar moda geçmektedir.

Bu “ne oldum” hatta “nasıl geçtim sınıfı” delisi insanlara örnek teşkil eder halde, altımda “şekil-1-a” ibaremle dolanırken “evet” dedim, “neden olmasın”. Güzel de filmler seçtim hani, “Bir gün de çıkar Bienal’e giderim artık oh oh enstalasyon enstalasyon!” şeklinde kendi çapımda eğlenir ve 2 ekim Pazar sabahı 11:00’e bilet alırken (Sizi külfetten kurtarayım. O matinede Charles Bukowski’nin Factotum’undan uyarlama filmimiz mevcuttu) ben ince hesapları yapmayı unutmuştum. Zira ince hesap kotamı, barajları geçmem için gerekli notları hesaplama sırasında doldurmuştum.

İnce hesaplar aslında pek kocamandı da görememiştik. Mesela, o gün “halk koşusu” yapılacaktı! Birinci köprü kapatılacaktı! Taksime gidişler durdurulacaktı! Ben de Anadolu yakasında iskan etmekteydim ve otobüse bindiğim zaman, araç ikinci köprüye doğru yönelenene kadar uyanamamıştım.

Bundan sonrasını, “Boğaz Turu” şeklinde ikinci bir başlıkla anlatmayı isterdi gönlüm zira, görülmedik ne Anadolu kavakları kaldı, ne Rumeli hisarı, ne Bebek, ne Levent ne hede ne hödö. (Otobüste ayakta olduğumu ve bu sırada en kısa süre içinde varis çorabı almaya karar verdiğimi ve sonra karar verdiğim birçok şey gibi onu da otobüsten inene kadar unuttuğumu ve bu sebeple bir türlü beklediğim devrimi gerçekleştiremediğimi de belirteyim. Parantez koyalım.)

Bu aşamadan sonrası için de “maraton” başlığını uygun görüyorum. Zira, İnönü stadından itibaren maratoncularla birlikte koştuk. Hatta gönül isterdi ki, o su boşaltan tankerin orada, suyun altına geçir kafayı, sonra git madalyayla tişört de al gel. Tabi bunu yapmak yerine, “ilk hedefin Emek Sineması, ileri!” şeklinde kendime ata yadigarı bir komut vererek, kâh uçarak, kâh eserek sinemaya ulaştık. Hatta arkadaşım hızını alamayıp bana çarpınca ufaktan da bir spor yaralanması geçiriyorduk. Geçirmedik. Bunun yerine yarı boş salonda Factotum’u izleyerek “ayh bacaklarım” diye diz döverek vakit geçirdik. Güzel de yağmur yağıyordu dışarıda. (Böyle de pastoral bir nokta koyalım yazıya.)

Ne kadar çok, o kadar az!

2005-10-03T22:18:00.000+03:00

Her ne kadar televizyonla alakam olmasa da, peder ve valideden kalma, elektrikler kesilince saat ayarı bozulan, kırmızı renkli ve hiç kapanmadığı için ancak sesini kısıp-açarak idare ettiğim Sanyo radyomdan duyduğum reklamları size taşıyor değilim. (Bu cümleyi özne-nesne-yüklemine ayırınız.)

Bizim IETT’ye değil, IETT’nin bize binmek suretiyle gerçekleştirdiği yeni tarife hasebiyle, ben dahil birçok insan dolmuş ve benzeri alternatiflere yönelmişti. Evet, buraya kadar hatırlatmamızı gerçekleştirdikten sonra bu bölümde neler olacak kısaca bir göz atalım.

Akbil dolum gişesi önünde bir kuyruk oluşacak ve duvara bir afiş asılacak. Afişte bir seferde ne kadar çok yüklersen, o kadar az ödeyerek yolculuk yapacağın yazacak. Bunun üzerine mümkün olduğunca çok para yükleyen kuyruk insanı uzunca bir süre kuyruğa girmeyecek, bu sayede gişe memuru da normale oranla daha rahata erecekti.

Yeni uygulamayı otobüslerin ön-arka sağ-sol ve köşe-bucak gibi yerlerindeki afişlerde görebilirsiniz. Ben sadece “30 ytl yükleyen 66 kuruşa gidiyormuş, yürrü be! Daha doğrusu yürümee..!” diyerek desteğimi gösteriyorum.

ne olacak bu taksicilerin hali

2005-09-26T10:43:00.000+03:00

hürriyet gazetesi ekonomi sayfası yazar şükrü kızılot "Ne olacak bu taksicilerin hali" başlıklı bir yazı yazmış.

Taksici esnafın, yıllardır haklı bir talebi var. ‘ÖTV ve KDV
alınmasın, biz de taksileri yenileyelim’ diyorlar.

Bu yenilemeden, sadece taksiciler değil, herkes kazançlı çıkacak.

Taksiciler: Can güvenliği sorunu kalkacak, araçları sık sık bozulmayacak, taksi şoförü sıcakta pişmeyecek, soğuktan titremeyecek. Yerli ve yabancı müşteriye daha iyi hizmet verilecek.

Müşteriler: Daha iyi bir taksiye binecek. Sıcaktan ve soğuktan, olumsuz yönde etkilenmeyecek.

Ekonomi: Kazançlı çıkacak. Onbinlerce araç satılacak. Yenilenen araçlar nedeniyle, ilave 37 milyon YTL Motorlu Taşıtlar Vergisi geliri olacak. Otomobil üretici ve satıcıları, kazanç sağlayacak ve vergi ödeyecek. Ülke, hurda otomobillerden kurtulacak. Kaza riski azalacak.

çok ütopik gözükmüyor değil mi? ab furyası sonrasında yeni bir yasa önerisi ile belki yeni taksilerimize kavuşabiliriz.

ne olacak bu taksicilerin hali haberinin devamını göster/gizle

TAKSİCİLİK zor iş. Çoğu, akşama kadar direksiyon sallayıp, karnını zor doyuruyor. Her an bir kaza ya da bir olayla hatta ölümle karşı karşıyalar.

Bazı semtlere müşteri çıktığında, gitmekten korkuyorlar. Nasıl korkmasınlar, 20-30 YTL’sini alabilmek için, taksicileri öldürdüklerini sık sık okuyoruz. Genel tablo bu... Bazı istisnaları olabilir ama istisnalar kuralları bozmaz.

Yabancı ülkelerde taksicilerin durumu son derece iyi. İngiltere’de, şoför ile müşteri arasında, camdan zırhlı bir bölme var. Taksicilerin aylık geliri de 5-6 bin sterlin (yaklaşık 13-15 bin YTL) civarında. Geçenlerde, İtalya Como’da tanık oldum. Como’dan havaalanına gidiş 50 Euro ise, boş dönüş ücretini de talep edip, 100 Euro istiyorlar. Como’dan 20 kilometre uzakta Dream Otel var, oraya giderken de yine gidiş-dönüş ücreti alıyorlar. Dream Otel’de taksi bekliyordum. Bir taksi geldi, yanında da bayan arkadaşı. Meğer otelde kalmaya gelmişler... Şöyle bir baktım ve içimden ‘Helal olsun’ dedim. Bizim taksiciler bunu hayal bile edemezler...

YENİLEME SORUNU

Taksici esnafın, yıllardır haklı bir talebi var. ‘ÖTV ve KDV alınmasın, biz de taksileri yenileyelim’ diyorlar.

Bu yenilemeden, sadece taksiciler değil, herkes kazançlı çıkacak.

Taksiciler: Can güvenliği sorunu kalkacak, araçları sık sık bozulmayacak, taksi şoförü sıcakta pişmeyecek, soğuktan titremeyecek. Yerli ve yabancı müşteriye daha iyi hizmet verilecek.

Müşteriler: Daha iyi bir taksiye binecek. Sıcaktan ve soğuktan, olumsuz yönde etkilenmeyecek.

Ekonomi: Kazançlı çıkacak. Onbinlerce araç satılacak. Yenilenen araçlar nedeniyle, ilave 37 milyon YTL Motorlu Taşıtlar Vergisi geliri olacak. Otomobil üretici ve satıcıları, kazanç sağlayacak ve vergi ödeyecek. Ülke, hurda otomobillerden kurtulacak. Kaza riski azalacak.

KİM NE DİYOR?

Türkiye Esnaf ve Sanatkarları Konfederasyonu (TESK) bu konuda, bir kampanya başlatmış ve Maliye Bakanlığı’na başvurmuştu. Nisan ayı ortasında da Başbakan, Ankara Hilton Oteli’nin önünde, Billur Taksi Durağı’nda taksicilerin dertlerini dinlemiş ve onlara ‘Taksici esnafa elimizden gelen yardımı esirgemeyeceğiz’ demişti. Aradan aylar geçti, ‘Gelişmeler ne yönde?’ diye merak edip, araştırdım. Bursa Milletvekili Kemal Dağ ile 32 milletvekilinin ‘Ticari Taksilerde Yenileme Yapılması ve Araç Sahiplerinden Bir Kereye Mahsus ÖTV Alınmaması ve KDV Oranlarında İndirim Yapılması’ hakkında yasa teklifi ile TESK’in önerisine destek verdiklerini tespit ettim.

Ardından, Maliye Bakanlığı’nda bu konuda kapsamlı bir toplantı yapıldı.

Sanayi ve Ticaret Bakanlığı ile İçişleri Bakanlığı, yasa teklifi için ‘olumlu görüş’ bildirdiler.

Hazine Müsteşarlığı ve DPT; faiz dışı fazla hedefini olumsuz etkileyeceği, gelir kaybı olacağı ve kamu finansmanı açısından olumsuz etki yapacağı gerekçesiyle, ‘olumsuz görüş’ bildirdiler.

Maliye Bakanlığı da gelir kaybının telafisi gerektiği bunun da taksimetre takılacak olan yazar kasalar sayesinde, bu alandaki kayıtdışılığın önlenmesi ile kapatılabileceğini belirtti.

Görüşler Başbakanlığa iletildi. Şimdi top, Başbakan’da...

SEN NEYMİŞSİN BE ABİ...

Taksiciler, Hazine Müsteşarlığı ile DPT’nin, ticari taksilerin yenilenmesi olayının;

Faiz dışı fazla hedefini olumsuz etkileyeceği, Gelir kaybı olacağı, Kamu finansmanı açısından olumsuz etki yapacağı gibi sonuçlar doğuracağını okuyunca, herhalde hayrete düşüp birbirlerine ‘Sen neymişsin be abi’ diyeceklerdir.

Beyler bırakın bu tür gerçek dışı iddiaları. Taksiciler, parasıyla taksilerini değiştirecekler. Sadece ÖTV ve KDV alınmayacak, olay bu... ‘Neredeyse memleket batar’ diyeceksiniz. Bu ülke 30-40 bin ticari taksinin ÖTV ve KDV’si alınmayınca batacaksa, zaten batmıştır!..

(kaynak: hürriyet)

the best taxi driver

2005-09-18T20:49:00.000+03:00

şüphesiz ki internetin en ünlü türk'ünü sorsanız cevap olarak çoğu insan mahir (mahir çağrı) adını verir. yarım yamalak ingilizcesi ile alabildiği en güzel domain adını seçen ve bir zamanlar ünlü bir mim olan mahir'in adı bu günlerde hep bir gülümseme ile anılıyor.

peki ikinci türk? hakkında discovery channel'de belgesel bile yapılmış ihsan aknur. google'da the best taxi driver'ın cevabı, taksici camiasının tek siber yıldızı.

aslında ikisinin de çıkışı yamuk ingilizcelerinden kaynaklanıyor, ama ihsan bey ingilizcesini geliştiriyor, hatta site bile açıyor. ingilizce dışında onlarca dilde yayın yapan ihsan bey'in sitesinde kendisi, sitesi hakkında basında çıkan küpürler, istanbul ve türkiye var.

sultanahmet'e yolunuz düşerse eğer gözünüz 34 tjs 95 plakasında olsun..

ofis balıkçının kara gün dostudur

2005-09-16T10:05:00.000+03:00

sezyum, taksi, taksici

türkçe içeriğin mihenk taşı sezyum'un deniz mahsülleri bölümünden taksiler ve taksiciler ile ilgili çarpıcı açıklamalar. buyrun okuyun.

hey master, put in the middle something turning burning

2005-09-15T14:23:00.000+03:00

core77, taksi, istanbul

endüstri ürünleri tasarımı ile ilgili her şeyi ama her şeyi (iş, portfolio, okul, staj) bulabileceğiniz sitelerden birisi olan core77 yazarlarından Arnold van Bezooyen, istanbulda ki "Orient-Orientation: Twelve Designers = Six Answers for Istanbul" workshop'u hakkında bir makale yazmış.

bir tasarımcı ve yabancının gözünden istanbul hakkındaki düşüncelerini okumak hatta onunda istanbul hakkında çözümler üretmesi çok heyecan verici. beğendiğim projelerden bir tanesi her şehir için önemli olan binaların görülmesine yönelik olan power of no. diğer bir proje ise Arnold van Bezooyen'in yaptığı poshet daily. bu proje ise gündemde olan etkinliklerin kullanımda olan poşetlere basılması ve extradan masraf yapmadan bu etkinliklerin tanıtımının yapılması.

bunun dışındaki diğer tasarımlara da her iki siteden de erişebilirsiniz.

istanbul is a city with 22,000 taxis, most switched over from petrol to clean-burning natural gas in a gesture to fight smog and pollution. I use my poor Turkish to give the driver directions (and he responds with poor English), resulting in an affirmative nod from him—an ironic start to a workshop on communication design. After 10 minutes and 3 Lira, our taxi disappears as we find ourselves standing in front of the University. In a city where bomb threats are not unusual, things are moving more slowly from here, due to security regulations.
- Arnold van Bezooyen

Not1: Yukarıda Arnold'un taksiler hakkında yazdığı bir tespit var. en kısa zamanda türkçeye çevireceğim şimdilik ingilizce.
Not2: Başlık bu gün ofiste yazı hakkında konuşurken farkettiğimiz "ortaya yanar döner bir şeyler getir evladım"ın in "mr future tense" hali.

Sağlı sollu arkalara ilerleyelim beyler!

2005-09-12T08:43:00.000+03:00

italya, otobus, sms

Gelmiş geçmiş en büyük şairlerinden birini, Orhan Veli'yi PTT çukuruna düşürerek öldüren (valla mizah değil, gerçek) bir şanlı ırkın ahvadı olarak, yolardaki bitmeyen kazı çalışmaları konusunda elimize pek kimse su dökemez ama bu konuda bizden de önde giden bir ulus olduğunu söyleyebilirim: İtalyanlar!

Babanızın tarlasına dahi elinizde kazmayla giremeyeceğiniz tek dünya kenti olan Roma'da, teorik olarak yere çivi bile çakmak, kültür bakanlığının iznine bağlıdır. Tabi bunun bir de kötü yanı var. Kentin ortasından bir metro hattı geçirmeye çalışan Romalılar, her yeni kazma darbesinde ortaya çıkan yeni bir Roma eseri yüzünden 60 yıldır bunun bir yolunu bulabilmiş değil! Hatta bu kazılardan birinde ortaya çıkan Roma sikkelerinin üzerinde bir inşaatı sembolize eden resimler bulununca, İtalyanlar "Metro temel atma töreninin anısına bastırılan paralar bulundu" diye uzun bir süre dalga geçmişlerdi kendileriyle... Bu yüzden Roma belediyesinin otobüsleri, rahatlıkla "Auschwitz toplama kampına Yahudi taşınıyor" izlenimini bırakabilir sizde.

Her neyse, Roma belediyesi yaklaşık üç yıl önce yeni bir atak yaparak kentteki tüm otobüsleri yenileyip, sayılarını artırmaya başladı. Bu çalışmalar sırasında teknolojiden de faydalanmayı unutmamışlar. İtalya'da bir cep telefonu operatörü olan Omnitel Vodafone'un geliştirdiği bir çözüm sayesinde uzun bir süredir Roma otobüslerinde bilet sorunu ortadan kalktı. Berlin, Paris ve Turku (Finlandiya) kentlerinde de denenen bu sistem sayesinde, otobüse binmek için bir SMS atmanız yeterli!

Sistem nasıl mı çalışıyor? Tek yapmanız gereken, romalıların IETT'sine bir mesaj atmak! Farklı operatörlerin telefonlarından da yararlanabileceğiniz bu sistem, birkaç saniye içersinde size bir SMS gönderiyor. Aldığınız SMS, Roma sınırları içersinde hat ve mesafe kısıtlaması olmaksızın kullanabileceğiniz bir "sanal bilet" artık. Katlı otobüs içinde dolaşan kondüktöre bilet yerine cep telefonunuzdaki mesajı göztermeniz, işin bir diğer inceliği...

SMS ile alınan "sanal biletin" gerçeğinden çok daha ucuz ve kullanışlı olduğunu söylememe bilmem gerek var mı? www.atac.roma.it adresine bağlanıp, basit bir formu dolduran tüm Romalılar sanal bileti kullanabiliyor. Sistem, yolcuların şarjının bitmiş olması ihtimalini de gözardı etmemiş. Kondüktörün cep telefonu üzerinden bilet alabilmeniz de mümkün, yeter ki şifrenizi unutmayın!

Yazının sonuna gelirken küçük bir "bilgi kırıntısı" atmadan olmayacak... Eskilerin diliyle, "otobüslerdeki fordçuluk" olayı, klasik bir İtalyan start-up'ıdır! Ama hemen üzülmeyin! Biz Türklerin de bir "alameti farika"sı var: "Sağlı sollu arkalara ilerleyelim beyler!" bunlardan biri mesela. Hem gerçek hem de mecazi anlamıyla üstelik...

not: ali ışıngör'ün taksimetre'ye yaptığı katkılardan bir tanesi bu yazı. diğerleri için aşağıdaki listeye göz atabilirsiniz. kendisine bir kez daha yazılarını bizimle paylaştığı için teşekkür ediyoruz.

Geleceğin Taksisi (Bölüm 1)
Geleceğin Taksisi (Bölüm 2)
Ada vapuru yandan çarklı

arka koltukta biri mi var?

2005-09-09T23:48:00.000+03:00

dana, ferhat, murat124

istanbul metrosundaki reklam kirliliğini yazmak isterken ali bey'in bu yazısını okuduktan sonra fikrim birden türkiye sınırları içindeki en komik ulaşım hikayesini bir kez daha araştırmak konusunda değişti.

cem ile hem fikir olduğumuz hikaye ise dana ferhat.

Trafik ve otomobil kullanımı konusundaki başarımız ortada. Ancak ne yazık ki otomobil üretimi konusunda bir türlü söz sahibi olamıyoruz. Biz de bunun yerine hayatımızdaki otomobilleri kendimize uyduruyoruz. Yıllar önce Ferhat isimli dana (İnsan danasına Ferhat ismini neden verir?) bir Murat 124'ün arka koltuğunda veterinere götürülmüştü. Bu yaratıcı yaklaşım dünya basınında çok ciddi ses getirmişti. Hatta otomobil firmaları, merkezleri ile bağlantıya geçip, arka koltuğuna inek sığabilen otomobillerin ülkemiz pazarı için özel olarak üretilmesini istemişlerdi.

Yaratıcılıkta asla sınır tanımıyoruz haberinin devamını göster/gizle

BİZ BU İŞİ BİLİYORUZ

Ancak ne yazık ki gümüze kadar otomobil dünyasının önde gelen firmalarından bu yönde olumlu bir haber çıkmamıştı. Bu acı durum karşısında ne yapacağını bilemeyen Türk tüketicisi yolu yine kendi çözümünü üretmekte buldu. Yine ilginç şekilde yüklenmiş bir Murat 124 fotoğrafı bu kez bir tomruk kaçakçılığında çekildi. Kamyoneti olmayan ama tomruk işinde çok para olduğunu bilen bir vatandaşımız, sahip olduğu ve hatta gözü gibi baktığı otomobiline tomruk parçalarını tıka basa doldurmuş halde ormanı terk ederken görevlilere yakalandı. "Satıcı değil, yakıcıyım" dese de adaletin şefkatinden nasibini almak zorunda kalan bu girişimci insanımız geride zekice yaratılmış bir fotoğraf bıraktı. Bu fotoğrafı FIAT yetkililerine gönderip, yeni modeller ile falan uğraşmamaları, mümkünse 124 modelini kamyonet, vidanjör, 4 çeker arazi aracı ve ambulans şeklinde yeniden tasarlayarak ülkemizde üretmelerini isteyen bir mektubu ellerimle yolladım. Allah devlete millete zeval vermesin...

(kaynak: sabah)

"allah sevdiği danayı erken alırmış yanına." - bülent ersoy

Alternatif otobüs yolculuğu... Bilet verelim mi?

2005-09-08T17:34:00.000+03:00

rock, coke, otobus

"Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde Rock 'n Coke’a giden küçük bir kız çocuğu varmış. Bu kız çocuğu, her aktivitede yaptığı gibi yine toplu taşıma araçlarını kullanıyormuş" diye başlıyor bizim hikayemiz.

Skin, Korn ve Cure’ün 3’ü 1 arada yapacağı güzel bir gün erkenden başlar. Erken dediysek abartmayalım. Kahramanımız saat 17 civarında otobüs kuyruğundadır. Bu kuyruğu bir yere not edin, çünkü kahramanımız kendisini bekleyen bilet kontrol, bilet kesme, çanta kontrol ve en sonunda da cardrock kuyruklarından henüz bihaber. Şu anda onu rahatsız eden tek şey, dakika başı yanına gelip “Bilet verelim mi abla? 3 bilete gidiyor bak.” diye diklenen satıcılar. Hayır, akbilim var ve hayır, 2 bilete gidiyor.

Akbilimle aramızda özel bir bağ var. Ucu ucuna beni aktarmalara yetiştirip o diruudidip sesini çıkardığında ve hep içinde özenle 380 kontör gibi abuk kontörler bulundurmasıyla, çoğu zaman uğruna beklediğim dolum kuyruklarının çilesini unutturur bana. Her ne kadar bu sene patlama gösteren ulaşım fiyatları kendisini hafiften cepten çıkarıp çantaya koydurtsa da her ilişkide olur böyle dönemler diyoruz. Hani, otobüslerin dolmuşlara yenildiği türden. Şunu bir köşeye yazmalı, otobüs her zaman saatinde kalkar, dolmuşun ise dolması gerekmektedir.

Hoş, RocknCoke’a giden otobüs biraz daha farklıcaydı. Bu otobüsün de kalkması için dolması gerekiyordu ama şikayet etmedik. Arkadaşımla yaklaşık 30 dakika bekleyip, zil-zurna sarhoş “kusura bakmayın araya kaynak yapıyoruz ehehıjk” diyen iki hatunun da eklenmesiyle iyice alevlenen, yarım saat içinde iki şişe kavaklıdere kırmızı şarap devirmiş kitleyi de geçtikten sonra otobüste yerimizi aldık.

Ve otobüs doldu ve daha da doldu ve en fazla doldu. Artık heryerde insan vardı. Şoför kalkmaya karar verdi, bu şekilde 1,5 saatlik kesintisiz bir şehir-içi yolculuğa da start vermiş olduk. Trafik yok. Araç da hızlı gidiyor ama bir süre sonra “naber nasılsın”lar, “össde 280 puan yaptım çok iyi değil mi”ler, “jonathan davis’in boyu 190 mış biliyor muydun”lar kesilince insanlar da mızmızlanma başladı. Alternatif gençliğin otobüs içi manzarasını da aksettirelim; az sonra 4 ocak 1987 doğumlu olduğunu tüm otobüsün duyacağı, file etek, siyah converse hatunumuzun midesi bulanır. Arkadaşım yer vermeyi teklif eder ama hatun “alternatif”tir ve hemen bir çözüm üretir, yere oturur. Buraya kadar çok alternatif de, yerden kalktıktan sonra kolonyalı bezle bacaklarını silmesi kısmına pek mana veremedik.

Herneyse. Bu arada kırmızı otobüslerin en sevmediğim özelliği olan yanyana 4lü koltukların kapladığımız iki kişilik yeri haricindeki koltukta alternatif bir abimiz ve alternatif bir ablamiz uyumaktadırlar. Buraya kadar herşey gerçekten normal. Sanırım alternatif olan kısmı, abimizin bir omzunun benim alanımın %50sini işgal etmesi olabilir. Evet, sanırım budur.

Vakit ilerler, uyuyan uykusunda, yerde oturan mide bulantısında, gevezeler yüksek sesle çene çalmakta, ha bu arada hikaye anlattığımıza göre bir de develer tellal, pireler berber, bildiğimiz çayır-çimen otları dişhekimiyken, otobüsten homurtular gitgide yükselmektedir. Derken olan olur. Alternatif bir abimiz, muhtemelen yaş 15, cebinden alternatif sigarasını, ismi lazım değil marlborodur kendisi, ve çakmağını çıkarır; yakar. Ve sırayla otobüste sigaralar yanmaya başlar. O köşe sigara köşesi, bu köşe dumanaltı derken ortada kahramanımız kalır. Üstüne üstüne dumanlar üfürülmekte, gaz-geçirgen olan lensleri olanca hızıyla gözlerini yaşartmakta ve küller, hırkasına desen yapmaktadır. Rüzgarın esiş yönü ve camlardan içeri giren hava akımının hesabına düşemeyecek kadar alkollü alternatif arkadaşlar kültablası niyetine; koltuklar, üstlerimiz başlarımız ve yerleri kullanmaya başlayınca, arkadaşım ayakta duran birini çekiştirir ve şöyle der “ne zamandan beri otobüste sigara içiliyor?”
İşte hikayemiz de böyle biter.

Durun aslında bitirmemiştim. Milletin yarısına kadar bile okumaya üşeneceğini garantilediğim bu yazının bir de otobüsün durdurulma kısmı var ki burası başlı başına bir paragraf eder; (buyrun)

Beylikdüzü kavşağında otobüs durur. Ah hayır, ne şehir magandaları, ne de Redkit’ten fırlamış joe-jack-brian-avarel kardeşler (3ncüsü brian miydi yoksa sallıyor muyum?)... Bunlar düpedüz alternatif magandalar. Şoförle konuşup, otobüsü durdurup inen; “Tekel bayiini durak olarak belledik, bakın biz çok alternatifiz, ooh şimdi otobüsü 10 dk otobanın köşesinde bekletiriz de, yaylana yaylana gidip kutu biralarımızı alırız, şoföre de kıyak olsun diye bir şişe su yollarız.” diyen magandalar.

Her aktiviteye giderken otobüs, minibüs ve benzerini kullanmayı çok seven bendeniz, bu yolculuk bittiğinde, duygularımı ifade etmek için şunları dedim; “oh.. hele şükür.”

Şimdi yazının ana fikrine gelelim, okuduğumuzu anladık mı?
Otobüsler, toplu taşıma araçlarıdır.
Toplu taşıma araçlarında, seyir halindeyken şoför rahatsız edilmez.
Yüksek sesle herkesi rahatsız edecek biçimde konuşulmaz.
Milletin üzerine abanıp uyunmaz.
Durak olmayan yerde otobüs durdurulmaz. Hadi durduruldu diyelim, 10 dakika bekletilmez!
Kabuklu yemişleri felan geçtim, o an fırsatım olsaydı “gel muccuk” diyip fındık fıstık atardım orası ayrı ama sigara ne ola ki?!
Bu kadar mı geride kaldınız “alternatif” arkadaşlarım.
Eğer alternatif olmak uğruna yapıyorsanız, üzgünüm çok mainstreamsiniz, aykırı olmak namına yapıyorsanız, üzgünüm çok özentisiniz. Yok, aş eren hatun moduna girip “sigaram geldi!” diye kriz-atağı geçiriyorsanız, üzgünüm bir bağımlısınız. Bu durumda size şu şarkıyı hediye ediyorum;

“We’re so creative so much more
High above but on the floor.
It’s not a habit it’s cool i feel alive
If you don’t have it, you’re on the other side
I’m not an addict.
That’s a lie.”

Bu hikayenin sonunda gökten 3 elma yerine, şiddetli bir sağanak düştü. Şemsiyemiz vardı bizim. Muradımıza da erdik. Kerevete de siz çıkın lakin yoruldum.

Geleceğin Taksisi (Bölüm 2)

2005-09-08T16:18:00.000+03:00

gelecek, taksi, istanbul

« Bölüm 1

Geleceğin taksisi: “Deniz taksi”
İstanbul’daki ulaşım sorununun çözülmesine katkı sağlayacak bir diğer proje de, Teknoloji Holding şirketlerinden T-Design tarafından hayata geçiriliyor: Deniz taksi.

İçerdiği teknoloji açısından dünyada bir ilk olan deniz taksi üstünde iki yılı aşkın bir süredir uğraşan T-Design tasarım ekibinin çalışmaları, mühendis ve yazılımcılarının çabaları ile son aşamasına varmak üzere. Kasım ayı içerisinde ilk prototipi suya indirilecek olan deniz taksi, en ufak ayrıntısına kadar düşünülmüş bir yönetim sistemiyle birlikte tasarlanmış.

Uygulama, özel olarak geliştirilmiş deniz taksileri, yine özel olarak hazırlanmış bir iskele sistemi, GPS, son teknolojiyi kullanan bir iletişim altyapısı ve ödeme sistemini içeriyor.

Saptanan yerlerde özel iskelelerin kurulmasından sonra, deniz taksiler tek bir telefon ya da kısa mesajla çağırabilecek. Çağrı alındıktan sonra, merkezdeki kişi, GPS uydularından gelen bilgilerin işlendiği ekrandaki haritaya bakacak. Denizde seyretmekte olan 200 kadar “deniz taksi”nin birer nokta olarak gözüktüğü Marmara ve Boğazı gösteren haritayı inceleyen operatör; durağa en yakın tekneyi simgeleyen noktanın üzerine bir kalemle dokunarak, onu istenilen iskeleye yönlendirecek. Yolcuya ise, kendisini hangi saatte, hangi plakalı taksinin alacağını bildiren bir mesaj gönderilecek. Bu sistemde, taksiye binecek yolcu, ödemesini; nakit, kredi kartı ya da cep telefonu faturasında tahsil şıklarından birini seçerek yapabilecek.

“Gerçek olamayacak” kadar güzel, değil mi? Oysaki gerçek. İstanbul Büyükşehir Belediyesi’ni de heveslendiren bu sistem, şimdiden Amerika Birleşik Devletleri’nden siparişler almış.
Deniz taksinin bir başka cazibesi de, maliyetlerin öteki sistemlere göre düşük olması. Yeni altyapı, yol yatırımı gerektirmiyor. Hesaplanan kârlılıkları kara taksilerinin 5-6 katı olan deniz taksiler, kara taşımacılığından çok daha ekonomik. Ticari deniz taşıtlarından ÖTV alınmaması, litresi 1.400.000 lira olan mazotu, bu araçlar için yüzde 40-50 daha da ucuzlatıyor.

Ambulansı, karakolu, sahil güvenliği bile var!

“Buraya kadar tamam da, nereden çıktı bu proje” mi diyorsunuz? Anlatalım: İstanbul’da, belediye sınırları içinde, yaklaşık 260 kilometrelik bir kıyı şeridi var. Banliyö sistemi ve karayollarının kıyılara paralel şekilde kurulmuş olması, önemli yerleşim merkezlerinin çoğunun, denizden rahatça ulaşılabilecek konumda gelişmesini sağlamış. İstanbul’un denizle bu kadar iç içe olmasına karşın, deniz ulaşımının toplu ulaşımdan aldığı pay sadece yüzde 3!

İstanbul’da, gelecekte, kitle ulaşımının şu veya bu şekilde yeraltına ve denizlere yönelmesi gerektiğini gören T-Design Genel Müdürü Kerem Güvenç’in aklına “deniz taksi” fikri, 14 yıl önce, daha üniversitede bir öğrenciyken gelmiş: “Aslında benim keşfettiğim bir şey değil bu. Hemen her İstanbullunun aklına gelen bir fikri, hayata geçirdik sadece!”

Deniz taksi sayesinde, şu an otomobil ile ulaşımın zorluğundan dolayı vazgeçilen; Sarıyer-Şile, Paşabahçe-Büyükada, Rumeli Kavağı-Silivri, Yeniköy-Bayramoğlu, Yeşilköy-Beykoz gibi uzak noktalar arasındaki ulaşım, bundan böyle hızlı ve konforlu bir şekilde gerçekleştirilebilecek.
T-Design, deniz taksilerin tasarımında engellileri ihmal etmediği gibi; çocuk arabası ve bagaj koyulacak bölümleri de düşünmüş. Avcılar’dan Yalova’ya, Adalar’dan Rumeli Kavağı’na uzanan kıyı şeridine yerleştirilecek 60 rıhtımın tasarımında da, insan ve eşya taşımacılığını kolaylaştıracak her türlü ayrıntı bulunuyor.

Deniz taksilerin kullanım alanı çok fazla. Deniz ambulansı olarak tasarlanan ünitelerle hastaya denizden acil ulaşım imkânı sağlanacağı gibi, Yalova gibi uzak noktalardan hasta taşınması da mümkün olacak. Nitekim, ismi bizde saklı olan bir özel hastane, bu araçlardan bir “ambulans filosu” kurmak için harekete geçmiş bile. Yine T-Design tarafından tasarlanan deniz karakollarıyla, emniyet güçlerinin olay yerine intikali çok kolaylaşacak.

Harika tasarımlar

Aracın kapalı yolcu kabini, iyi izole edilmiş, yolcuların hava koşullarından etkilenmeyeceği şekilde tasarlanmış. Kabin havası, gerektiğinde yolcular ve operatör tarafından kontrol edilebiliyor.

Yolcu koltuklarında da konfor ve güvenlik ön planda. Her koltukta ayrı emniyet kemeri sistemi var. Yolcu koltuklarının sırtlık bölümünde, acil durumlarda kullanılmak üzere her yolcu için bir adet can yeleği bulunuyor ve acil durum anında kullanılacak duruma geliyor. Yangın alarmının devreye girmesiyle, hassas elektronik alıcılar otomatik olarak devreden çıktığı gibi, operatör manuel kullanım ile sistemi devre dışı bırakabiliyor ve elektronik alıcılar, sıcaklık algıladıkları bölümleri basınçlı su ile soğutuyor!

Denizde yolculuk denilince, insanın aklına “güvenlik” ve “sarsıntısız seyahat” geliyor. T-Design Genel Müdürü Kerem Güvenç, bu noktada taksinin gövdesinin katamaran olmasına dikkat çekiyor; “Eğer bu tekneler tek gövdeli olsaydı, araç her dalgadan çabuk etkilenir; hava bozduğunda, yanından tanker geçtiğinde, ceviz kabuğu gibi sallanırdı. Halbuki bizim tasarladığımız tekneler dalgalarda zıplayarak değil, suyu yararak gidiyor.”

T-Design tasarımcıları, deniz taksilerin uzunluğunu belirlerken, ilginç bir veriden hareket etmişler. Kerem Güvenç anlatıyor: “Marmara’da özellikle lodoslu günlerdeki dalga aralığını ölçtük ve bunun 5 ve 9 metre olmak üzere iki farklı uzunlukta olduğunu bulduk. Bu yüzden, katamaranların uzunluğunu, hem iki dalganın arasında kalmayacak, hem de aynı anda iki farklı dalganın üzerinde sekebilecek bir boyda tuttuk.”

Gelecekte İstanbul taksilerinin karada olmasa bile, denizde teknolojinin tüm nimetlerinden yararlanacakları kesin... Kara taksilerinin “kara kara” düşünmesinin zamanı geldi de geçiyor gibi: “Sayın taksi şoförleri, sıkı bir yağmurda yarısını su basan İstanbul’da, artık aracınıza binecek müşteri bulamayabilirsiniz!”

küçük oteller kitabı

2005-09-06T14:53:00.001+03:00

otel, kitap, ferhan şensoy

İngiliz gezi kitapları yayınevi Alastair Sawday Publications tarafından Special Places to Stay: Turkey adıyla yayımlanan kitap, Türkiye'de butik tarzda hizmet veren 192 oteli tanıtıyor. “Küçük Oteller Kitabı”satın almak için tıklayın!

İlk baskısı 14.000 olan Special Places to Stay: Turkey, Britanya'nın kitap dağıtım devi Penguin tarafından dağıtılıyor.

Yurtiçinde yılda yaklaşık 40.000 kilometre yol alarak, kitaptaki tüm otelleri her sene en az bir defa ziyaret eden, çoğunda en az bir gece konaklayan Sevanyanlar, otel seçimindeki kriterlerini şu şekilde ifade ediyor: “Bazı yerler vardır, kapıdan girer girmez ‘Ah ne iyi oldu da geldik!’ dersiniz, ruhunuz şenlenir. Öyle mekanları arıyoruz. Yer, çevre, konum çok önemli, etrafın güzel olması lazım. Binasıyla, odasıyla, karyolasıyla, bahçesiyle tesisin kendisi de çok önemli. Ama hepsinden önemlisi insan unsuru... ‘Bu otelin sahibi benim gerçekten mutlu olmamı istiyor’ duygusunu anında hissedersiniz. Kapıdaki tabelasından masadaki çiçeğinden, çantayı taşıyan çocuğun yüz ifadesinden sezersiniz. Böyle yerleri tanıtıyoruz ve para karşılığı otel tanıtımı yapmayı asla kabul etmiyoruz.”

Kitabın yazarlarından Sevan Nişanyan, "Rehberin Türkiye'de kaliteli turizmin gelişmesi yönünde önemli bir katkı sağlamasını diliyoruz." dedi. Sadece yurtdışında dağıtılacak İngiltere baskısının, Türkiye'de yayımlanan Küçük Oteller Kitabı ile kısmen benzer içeriğe sahip olduğunu söyleyen Nişanyan, “İngiliz okurunun tercihlerini, ihtiyaçlarını, bakış açısını göz önünde bulundurarak kitabın içeriğini yeniden oluşturduk.” dedi.

(kaynak: turizmde bu sabah)

eğer eğlenceye ihtiyacınız varsa tavisye edebileceğim kitap;
Oteller Kitabı
Ferhan Şensoy Ferhan Şensoy Kitapları

yoksa...

Küçük Oteller Kitabı 2005
Sevan Nişanyan, Müjde Nişanyan Boyut Yayın Grubu
IDéEFIXE Fiyatı : 13,78 YTL / 13.777.778 TL + KDV

Küçük Oteller Kitabı The Little Hotel Book 2004
Sevan Nişanyan, Sevim Karabıyık, Müjde Nişanyan Boyut Yayın Grubu
IDéEFIXE Fiyatı : 16,20 YTL / 16.203.704 TL + KDV

murder on the orient express

2005-09-06T14:53:00.000+03:00

orient express, agatha christie, macera

Avrupa'nın ilk kıtalararası ekspresi olan Orient Ekspresi (Şark Ekspresi), her yıl olduğu gibi, bu yıl da Eylül ayında Türkiye'ye geliyor.

Orient Ekspresi, yarın saat 10.00'da Kapıkule'den hareketle, saat 15.15'te İstanbul Sirkeci Garı'nda olacak.

Türkiye'de iki gece kalacak olan ekspres, 9 Eylül Cuma günü saat 17.00'de Sirkeci Garı'ndan hareket edecek. Aynı gün saat 22.50'de Kapıkule sınır kapısından Türkiye'yi terk edecek olan ekspres, Bükreş, Budapeşte, Viyana güzergahını takip ederek, Venedik'te seferini tamamlayacak.

Avrupa'nın ilk kıtalararası ekspresi olan Orient Ekspresi, Paris'ten ilk seferine 4 Ekim 1883 tarihinde çıktı. Belçikalı işadamı Georges Nagelmackers'in hizmete soktuğu Orient Ekspresi'nin ilk seferinde, Paris'ten Varna Limanı'na kadar trenle seyahat eden yolcular, oradan buharlı bir gemiyle İstanbul'a geldiler.

Avrupa'nın en romantik şehirlerine yolculuk yapan buharlı Orient Ekspresi, Agatha Christie'nin "Doğu Ekspresi'nde Cinayet"i de dahil olmak üzere, pek çok edebi esere esin kaynağı oldu.

(kaynak: turizmde bu sabah)

Geleceğin Taksisi (Bölüm 1)

2005-09-06T14:03:00.000+03:00

gelecek, taksi, istanbul

Gelecekte duymayacağımız bir cümle:

“BEN KARŞININ TAKSİSİYİM, ABİ!”

Yalova’dan Bahçeşehir’e gitmeniz gerekiyor. Tek yapmanız gereken, kısa bir mesaj atarak sizi Yalova’dan alması için deniz taksiyi çağırmak! Sadece 1,5 saat sonra Bakırköy’desiniz! İskeleden sizi alacak ikinci taksiye ise, sadece gideceğiniz sokağın adını söylemeniz yeterli. Uyduların yönettiği ikinci taksinin şoförü, sizi kapıya kadar bırakıyor! Bu bir hayal değil.

İstanbul’da 622.456’sı bayan, 2.396.089’u erkek olmak üzere toplam 3.018.545 sürücü bulunuyor (2001). Her gün yaklaşık olarak, özel otomobillerle 2 milyon, minibüslerle 2 milyon, İETT otobüsleriyle 2 milyon, özel halk otobüsleriyle 750 bin, hafif metroyla 500 bin, taksi ve dolmuş taksilerle 500 bin, demiryolları ile 375 bin, denizyolları ile 250 bin yolcu taşınıyor. Kayıtlı motor sayısı 2,3 milyon olan İstanbul’da, ancak 252 bin taşıta cevap verebilecek otopark var. Her gün Trafik Sicil Dairesi’ne kaydolan 450-500 araç İstanbul trafiğine katılıyor. Bu, her gün İstanbul’a, en azından bu araçların uç uca eklenmiş uzunluğunu karşılayan 4 kilometre yol yapılması gerektiği anlamına geliyor.

Okuması bile yorucu değil mi? Aslında, bu rakamlara boğulan paragrafta, size anlatmak istediğimiz, İstanbul’un nasıl bir sona gittiği konusunda fikir verebilmek.
Şimdi bir nefes alın ve muhtemelen bunalarak okumaya çalıştığınız ilk paragrafı bir kez daha okuyun. Yukarıdaki ürkütücü tablodan, bu gidişle yakın bir gelecekte İstanbul’da “kımıldayamayacağımızı” çıkarsamak için kâhin olmaya gerek yok.
Sadece bu kadar mı? Gelecekte değil hareket etmek, gideceğimiz yeri bulmakta bile zorlanacağız! Bir uçtan bir uca uzaklığı 150 kilometreyi bulan bir alana yayılan İstanbul, 769 mahallesi ve 10.000’i aşan sokağı ile Avrupa’nın pek çok ülkesinden daha büyük ve kalabalık.

Taksicilerin bitmeyen “nöbet değişimi”

İstanbul’u asıl çekilmez hale getiren, yolda duran taksilerin yüzde 90’ının “ne hikmetse” karşının taksisi olması! İstanbullulara her sabah “Anadolu ve Avrupa yakası taksicilerinin her sabah nöbet değiştirdiğini” düşündüren bu durum, pek çok olumsuzluğu da beraberinde getiriyor. Gideceğiniz yere çok daha uzun bir yoldan ve geç varmak bir yana, ara sokaklarda kaybolabilir ve hatta oraya hiç varamayabilirsiniz.

Peki bu eziyetin bir çözümü yok mu? Aslında var. En fazla birkaç yüz dolarlık bir masrafla, tüm taksilere takılabilecek bir GPS alıcısı, İstanbulluların çilesine son verebilir. İstanbul’da bir taksi plakasının 400 milyara ulaştığı göz önünde tutulduğunda, bu gerçekten komik bir rakam.
Avrupa’nın pek çok ülkesinde taksiler için artık zorunlu kılınan GPS alıcılı yol göstericiler, size gideceğiniz yolu, en hızlı ya da en kısa rotaya göre çizebiliyor. Sadece bu kadar mı? Değil elbette...

Diyelim ki, Üsküdar’dan Akmerkez’e gideceksiniz. Cep bilgisayarınıza yola çıktığınız ve varmak istediğinizi noktayı girdiğinizde sistem size rotayı çizip, en kısa yolu gösterebilmekte. GPS yol göstericilerinin bu “asli görev”lerinin dışında pek çok yetenekleri daha var. En etkileyicileri arasında; yanlış bir yöne gidilmesi halinde kullanıcının uyarılması, hız ölçümü, gökyüzündeki uyduların konumu ve frekans güçlerinin görüntülenmesi gibi.

İstanbul’un sayısal haritasını çıkarmak

Sistemin işleyişi aslında çok basit. Özünde, araçlardaki alıcıların bir dizi alçak yörünge GPS uydusu ile iletişime girmesi yatıyor. Teorik olarak bir yerin enlem, boylam ve yüksekliğini saptayabilmek mümkün; ancak, yeni nesil GPS alıcıları aynı anda 11-12 uydu ile iletişime geçebiliyor. Bunun nedeni, uyduların konum belirlemedeki hata payını, araçların dar ara sokaklarda rahat yol almasını sağlayacak bir düzeye indirebilmek. Nitekim, yeni nesil GPS alıcılar, hata payını “maksimum” 30 santime kadar düşürmüş durumda.

Peki, tek başına bir GPS alıcısına sahip olmak yeterli mi? Elbette değil. Bulunduğunuz noktaya ilişkin uzaydan aldığınız koordinatları anlamlı kılacak bir sayısal İstanbul haritasına da ihtiyacınız var.

Haritaların hazırlanmasına gelince... Avrupa kentlerinde iyi hazırlanmış bir şehir haritası bile “üç aşağı beş yukarı” bu iş için yeterli olurken, söz konusu şehir “İstanbul” olunca işler değişiyor. Binalarının yüzde 60’ı ruhsatsız ve gecekondu niteliğinde olan İstanbul’u kâğıt üzerinde tüm sokaklarıyla gösteren güvenilir bir “harita” ne yazık ki yok!

Nitekim, yaklaşık dört yıl önce İstanbul’un ilk sayısal haritasını hazırlayan TED Yazılım, kentin sokak haritasını çıkartabilmek için çok yüksek çözünürlüklü uydu fotoğraflarını paftalayarak, sokakları isimlendirmek zorunda kalmıştı.

İstanbul’un sayısal bir haritasını hazırlamanın zorlukları burada da bitmiyor. Bu haritaları hazırlayan firmaların, iki-üç ayda bir güncelleme yapmaları da gerekiyor. Böylelikle, sistemi satın alanlar, İGDAŞ ve İSKİ’nin “sürpriz” altyapı çalışmalarından ya da uzun soluklu metro kazılarından etkilenmiyorlar.

Taksiler nazlanıyor

İstanbul’un taksilerine takılabilecek GPS sistemi, yaklaşık dört yıldır mevcut. Sadece İstanbul değil, Türkiye’nin tüm büyük kentlerinin haritaları hazır. Örneğin, son Bilişim Fuarı’nda, Navturk’un tanıtımını yaptığı çözüm; İstanbul, Ankara, İzmir ve 15 bin km’lik şehirlerarası anayolları kapsıyordu. Navturk’un bu çözümü, Güney Koreli otomotiv devi Hyundai tarafından şimdiden satın alınmış durumda.

Dünyanın dört bir yanındaki taksilerde var olan GPS sistemlerinin İstanbul’a yaygınlaşamamasının nedeni, yasası çıktığı halde araçlara “yazarkasa” konulmamasındaki neden ile aynı.

GPS sistemlerinin işlevi yalnızca yol bulmakla sınırlı değil. Asıl görevi, kişilerin takside, acil anlarda ya da bilmedikleri bir yerde gezerken kullanabilecekleri bir “evren” yaratmak. Bu yüzden, söz konusu sistemlere hastaneler, karakollar, eczaneler, hatta restoran ve sinemaların koordinatları da yüklenmiş.

Ali Işıngör'ün kaleme aldığı ve FOCUS Dergisinde yayımlanan bu güzel yazıyı sizlerle paylaşmamıza izin veren FOCUS Dergisi ekibine teşekkürler.

zombie survival guide

2005-09-04T23:36:00.000+03:00

zombie, yagmur, istanbul

o'nunla ender gülebildiğimiz kuru yaz günlerinde; yağmur yağınca istanbul'da sokakların, george a romero'nun her hangi bir filminden farksız olduğuna karar vermiştik.

3 eylül 2005 istanbul yağmurundan sonra da sokaklarda düşündüğümüzden farklı bir manzara yoktu. taksiye önce binmek için birbirlerini şemsiye darbeleri ile öldüren insanlar, taksicilerin su sıçratarak kızdırdığı ve zombie dönüştürdüğü yayalar vardı.

ve ben yine bir yağmurda özlediğim güvenli ve rahat taksiyi bulamadan mp3 playerımdaki üç beş yağmur şarkısını dinleyerek eve döndüm.

ulaşım a.ş

2005-09-04T14:33:00.000+03:00

ulaşım, google maps, harita

Eğer toplu taşıma araçlarını kullanacaksam öncelikle İETT ‘nin web sitesindeki İstanbul Toplu Taşım Bilgi Sistemi (Oraya nasıl giderim? diye de geçiyor) sistemini kullanarak kullanabileceğim otobüs hatlarını, güzergahı, haritadan gideceğim yerin yakınındaki durakları ve alternatifleri öğreniyorum. Daha sonra İstanbul Büyükşehir Belediyesi ‘nin bir hizmeti olan İstanbul Kent Planı uygulamasını kullanarak durak ile gideceğim yer arasındaki güzergahı öğreniyorum. Bazen biraz daha abartıp Google Maps kullanarak İstanbul ‘un kuşbakışı görüntüsüne de baktığım oluyor.

yukarıdaki paragrafı karamalar.net'in sahibi emre yazmış. emre'nin sitesinde ankara ve izmir için de ipuçları var.

emre'nin bu yazısından sonra biraz düşündüm de acaba gideceğimiz yere doğru yola çıkmadan önce kaçımız böyle hummalı bir çalışma içine giriyoruz? böyle durumlarda genelde ekşi sözlüğe bakıyorum veya gideceğim yerin yakınında olan tekil binaları öğrenmeye çalışıyorum.

sizin tecihleriniz neler?

sarı otobüs yolculukları

2005-09-03T17:51:00.000+03:00

eminönü, kadıköy, macera

"Gidilen yerden çok yolun kendisi önemli olunca, Eminönü'nden Kadıköy'e gitmek bile maceraya dönüşebilir"
- Özcan Yurdalan

FOCUS dergisinin “100 rota, 100 Macera...” ekinden alıntaladığım bu cümle taksimetre'nin bu güne kadar anlatmaya çalıştığının kısa bir özeti gibi.

Böyle Taksici İstemiyoruz

2005-09-02T16:55:00.000+03:00

taksi, taksici, istanbul

Taksiye binip de bir kez olsun şikayetçi olmayan var mıdır! Taksi şoförlüğü, ‘Hiçbir şey yapamazsam taksi şoförlüğü yaparım’ diyecek kadar ciddiyetsiz bir iş midir!

İstanbul gibi bir metropolde taksicilerle yaşadığımız tatsızlıklar mecbur kalınan bir alınyazısı mıdır? Sürekli bindiğiniz durak taksilerinden bile azar işitip yolda indiriliyorsunuz, sigara içiyor diye uyardığınızda tersleniyorsunuz, kısa mesafe bindiniz diye beş karış suratla cezalandırılıyorsunuz, kokan ve camına tornavida saplanmış, küllükleri çıkarılmış otomobillere mecbur bırakılıyorsunuz. Peki hepsi mi böyle?

Cevap yine taksi şoförlerinden geliyor, ‘Bir elin parmakları kadar azaldık.’ İstanbul’da 2600 taksi durağına bağlı 9 bin taksi çalışıyor. Başıboş gezen taksi sayısı ise yine 9 bin. Geçtiğimiz ay İstanbul Belediye Başkanı Kadir Topbaş taksicilerle zirve yaptı. Fazla mesai yapıyorlar, sosyal güvenceleri yok ve İstanbul trafiğinde direksiyon sallıyorlar. Tahammülleri nasıl zorlanıyor anlıyoruz ama onların terbiye(sizlik) sınırları da müşterileri zorluyor. Peki müşteriler olarak elimiz kolumuz bağlı mı? Bu böyle gelmiş böyle mi gidecek?

LPG'li taksiye binmek istemiyorum.

2005-09-01T11:22:00.000+03:00

taksi, lpg, standart

arka bagajda 'türkiye standartları'nda {herhangi bir imalathaneden çıkmış} bir LPG tüpü'nün, yine 'türkiye standartları'nda bir sorumsuzluk; rahatlık, bosvermişlik, umursamazlık, 'bir şey olmazcı'lık ve kadercilikle {en ufak bir kazada patlamak için} bekliyor olup/olmadığından haberdar olmak istiyor ve < TSE > damgası olmayan bir taksiye binmek istemiyorum!

buradan hareketle, taksilerin,

1' öncelikle, taksinin yakıt olarak LPG kullanıp/kullanmadığına ilişkin, {görünür} bir işaret/sembol taşıması
2' kullanıyorsa, LPG kullanım standartlarına uygunluguna ilişkin, ikinci bir işaret/sembol taşıması

şart!

ada vapuru yandan çarklı

2005-08-26T22:48:00.000+03:00

bozcaada, vapur, deniz

Efendim, bugün misafir sanatçıyız... Ve siz anlatacağımız öykü, Bozcaada üzerinedir...

(...)
Bozcaada, Lozan Antlaşması ile Türkiye’ye bırakılmış iki Ege adasından biridir. Pek kimse bilmez -ya da bilmek işlerine gelmez- ama Lozan Atlaşması’na göre, Gökçeada ile birlikte Türkiye’nin “özerk yönetime sahip” tek bölgesidir burası! Lozan Antlaşması’nın 14. maddesi, idari ve güvenlik politikalarında bu adalara özerklik (otonomi) verilmesi hükümlülüğü getirmekteydi. Hatta Lozan Antlaşması her iki adadaki Rum nüfusun yerel yönetimde birer temsilci bulundurmasını kayıt altına almıştı...
Lozan’a imzasını koyan ülkelerin ayaklar altına aldığı pek çok madde gibi bu madde de uygulanmadı...

Her neyse, konumuz “Bozcaada ve ulaşım” olduğuna göre, “bir adalı” olarak anılarımı anlatmam gerekiyor.

1980’li yıllara değin adanın tek ulaşım aracı, Yakar Kaptan’dır. Nur içinde yatsın, Yakar Kaptan ben diyeyim 100, siz deyin 150 kiloluk dev gibi bir adamdı... Vücuduna orantısız bir şekilde, küçük takası ise bir seferde en fazla 4 araba ve 30 yolcu taşırdı. Yok, aceleniz varsa, adaya “dört buçukuncu” araba olarak da gidebilirdiniz elbette... Arabanızın yarısı teknede diğer yarısı ise kapağın üzerinde adaya geçerdiniz. Rivayetler muhtelif ama, Yakar Kaptan’ın en azından bir arabayı “suya düşürdüğü”, adada gülerek anlatılır...

Adanın makûs talihi, 1983’te Mustafa Kâmil Zorti Paşa’nın elinde bastonu ve çakmak çakmak bakan gözleri ile çıktığı “yurt gezileri”nden birinde değişir:

- Evladım, niçün bu adanın etrafı su ile çevrili?

(...)
Netçe itibariyle adaya yeni bir araba vapurunun alınmasına karar verilir. “Yeni” dediğime bakmayın, alına alına İngiltere’nin Normandiya çıkartmasında kullandığı, 1938 yapımı, bazı kurşun deliği izlerinin hâlâ göründüğü, “iki enkaz” alınır: Arıburnu ve Ezine.

Bu araba vapurlarının kapasitesiyse sadece 23 arabaydı. Eylül ayında bağbozumu zamanı geldiğinde, bu rakam otomatikman “6 kamyon+allah ne verdiyse”ye dönüşürdü. Dalından koparılmış üzümün beklememesi lazımdır, çünkü beklediği her saat “bam değeri” denilen bir ekşilik/tatlılık ölçüsü vardır, düşer. Bam değeri düştükçe üzüme Tekel fabrikasının vereceği fiyat da düşer. Siz isterseniz iki gün öncesinden sıraya girin, bağbozumundan gelen bir kamyon varsa, sıra direk ona geçerdi.

Bu arada, metal yorgunluğunun “en üst level”ın çoktan aşıldığının en önemli göstergesine sahipti bu gemiler... Sıkı fırtınalarda bu güzelim “araba vapurları” sadece öne-arkaya ve sağa-sola sallanmaz; araba vapurunun kıçı ve başı birbirinden bağımsız olarak yalpalayarak, yolcularına unutulmaz bir deneyim yaşatırlardı!

Yakar Kaptan’ın bir fırtınada motorlarının bozulup, yolcularıyla beraber Midilli’ye düşmesinin öyküsünü ise bir başka sefere anlatırız artık...

Ali Işıngör
Burkina Fasa Fiso Halk Cemahiriyesi ^{(tag bulutu)}

Not: Mustafa Kamil Zorti Paşa’nın kim olduğunu bilmeyenlere hemen bir hatırlatma yapalım. Kendisi şimdilerde resim yapıyor. En unutulmaz demeciyse şuydu:

“Bilgisayar lisanlarında hata manasına gelen error kelimesi kullanılıyor. Terör kelimesi de bu kökten geliyor. Hata, gaf, kötülük manasına geliyor. Terör demek; error demek. Hata demek...”

yeşil sahalarda görmek istediğimiz hareketler

2005-08-23T15:34:00.000+03:00

iett, futbol, otobüs

kendimi üç aylık sakatlıktan sonra derbi maçında sahaya çıkmış bir futbolcu gibi hissettiren. benim gibi düşünmeyen yaşlı teyzeleri ise çim kokulu bir yolculuğa çıkaran 58n (fatih sultanmehmet-karaköy) otobüsü sonra zamanlarda gördüğüm en iyi modifiyeli otobüs.

yerlerin tamamı çim kaplı, halı sahalarda gördüğümüz kaliteli çimlerden. ambiyansı bozmamak için yerlere serpilmiş bir kaç çalı da vardı ama o imajlar kötü çıktı. ne dersiniz çok yaratıcı değil mi?

not: plakası 34 ap 8329. sakın kaçırmayın!

damalı bayrağı İETT gördü...

2005-08-22T23:28:00.000+03:00

istanbul, formula1, f1, formula 1, speedpark

Sizi bilemem ama, sınıfta kalmakla geçmek arasındaki ince çizgi üzerinde yürürken, beni çalışma masasından kaldırabilecek tek şey bir adet F-1 kombine bilet idi. Biletin geldiği cuma akşamı, tüm evi 1:25:27 ile turladım, 80 kiloluk pederi havaya kaldırdım, dizlerimin üstünde mutfak boyunca kaydım ve aklımdan “keşke Universiad’a da katılsaydım” diye geçirdim. Bunların hepsi “ağuaaaa” diye bağırışım boyunca gerçekleşti. Sesimin ne kadar güzel olduğunu farkedip bir kere daha sevindim.

Ertesi gün, evden çıktığımda, yazın başından beri uyandığım saatlerin hepsinden daha öndeydim. Koltuk altıma sıkıştırdığım ve az sonra Kadıköy’den, “Formula-1 Alanına Gider” yazan, biletimi gösterip bedava bindiğim ve kendisini Schumacher biraderlerin kayıp üçüncü kardeşi zanneden IETT şoförünün zıplata zıplata götürdüğü yeşil Mercedes otobüste açıp okuduğum gazetemde Jenson Button’ın “İstanbul’da kendime şoför tutuyorum. Çünkü herkes pilot burada. Pistte M.Schumacher’le 320 kmh ile giderken yarışmak kolay ama mesai bitiminde Boğaz köprüsünden geçmek mi? Ah hayır!” sözlerini okurken, evden erken çıkmakla akıllılık ettiğimi düşünüyordum.

Viraj 8’in hemen arkasında oturduğum için tanıklık ettiğim pist dışına çıkışlardan bahsetmeyeceğim, zaten basın-yayın kuruluşları yeterince bahsettiler. (Hatta Sertab Erener’in millî marşı yanlış söylemesinden bahsetmedikleri kadar çok bahsettiler...) Asıl olay, alan içine giremeyen arabalardaydı. Seedingler (sıralama turları) sonrasında tekrar otobüsüme binip geri dönerken, henüz alana ulaşmaya çalışan arabalar vardı.

Pazar günü, yarış 15.00’te başlayacak olmasına rağmen evden 10.00’da çıktım. Yine toplu taşımayı kullandım. Toplu taşımanın bir diğer güzelliği de, hangi ülkeden gelmiş olurlarsa olsunlar, hangi takımı tutarlarsa tutsunlar, herkesin inanılmaz içiçe olması. Yo, hayır, ayakta giden kimse yoktu. Zaten otobüsler 5 dk da bir kalkıyordu. Ama fotoğraf makinalarını uzatıp “Fotoğrafımızı çeker misin?” diyenler, elinizdeki gazeteyi kucağınıza indirdiğinizde, “Bakabilir miyim?” diyenler, yakışıklı İtalyan erkekleri, güzel Finli hatunlar... Derken saat 12:00 de Speedpark'ta tribünde otururken buldum kendimi. Bu defa, tribüne gitmek için, pist misali, saatin ters yönünde dönen “Ring Service” otobüslerine binmeyi tercih etmedim. Çünkü bu otobüslere binildiğinde önce VIP Otopark’ına uğramamız gerekiyordu ve Padock Club üyeleri, Türkiye’nin medyatik kimseleri, biletlere 1300-1900 euro arasında para ödemiş kişilerin arabaları kadar kıymetlisini göremezsiniz. Hepsi arabasını parketmeden önce, pist çevresindeki trafiği tıkamaya bizzat özen gösteriyorlardı. İşte bu sebeple, pazar günü ne yaptım; yürüdüm! Hafif yağmur yağdığı için henüz peyzajı tam oturmamış pist kenarında çamurlarla da biraz akraba olduk ama olsundu...

Saat 12:00’de tribüne oturduğumda trafik denilen kelime, sadece önümde 10 tur atan Seat Cup arabaları arasındaki yakınlaşmalar için kullanılabilirdi. Pist çevresindeki ringde biraz yoğunlaşma vardı ama VIP üyeleri ve toplu taşıma için ayrılan iki yol haricinde kalan üç yolda da trafik yoktu. Tribünün biraz yüksekçe bir yerinde oturuyor olmamın avantajıyla tâli yolları bile görebiliyordum. Saat 13:00’te (yani yarışa iki saat kala) trafik oluşmaya başladı. İşte bu trafik saat 17:00’de, yani F-1 GP’si bitip, şampanya töreni yapıldıktan sonra bile devam edecekti.

Aklıma, yanlış olmasın, ya iki ya üç sene önceki İngiltere Granprix’si geldi. Okay Karacan, NTV adına Silverstone’a gönderilmişti ancak 7 saat boyunca trafikte kaldığı için, yarışın ilk 10 turunu, Serra Demirkol, İstanbul stüdyosundan ekrandan anlatmak zorunda kalmıştı. Zaten GP alanlarına gidişin her zaman meşakkatli olduğunu bildiklerinden olacak, İngilizler, en erkenci olanlardı. Ben tribüne ayak bastığımda, oldukça kalabalık bir İngiliz grubu, üçüncü biralarını felan yuvarlıyorlardı.

Bunca uzattığım lafın kısası şudur; yarışın başlamasına birkaç saat önce yola çıkanlar (yani 2 saatlik mesafede olanlar için, GP’den ancak 3-4 saat önce evden çıkanlar) muhtemelen, gazete okumuyorlardı ve birgün önceki seedinglerde, ki seedinglere her zaman yarıştan daha az seyirci gelir, oluşan kuyruklarla alakalı hiçbir haber de izlememişlerdi. Belki yarışa yetişebilmek için araçlarını köşeye çekip koşmaya başladıklarında kendilerine uzatılan mikrofona “bu ne rezalet!” derkenki kaş çatıklıklarını görmek amacıyla o akşam izlemişlerdir, bilinmez.

Ayrıca; toplu taşıma, sen çok yaşa!

verecek ışığı olmayan karanlığı sever...

2005-08-21T14:02:00.000+03:00

istanbul, lale, amiga

bosfor savaşı'ndan elli billah sonrası..

o zamanlar hayatımızda gameshow vardı, sihir vardı, frp ve magic vardı. her küçük çocuk gibi hayatımızı sabahtan akşama kadar sensible oynayıp, joystick kırmak üzerine kurmuştuk.

gameshow vardı demiştim di mi? bir de level vardı. a4 formatında az sayıda kağıda çıkan bu dergi ilk başta yeni alınan pc'ye demo oyun yüklemek için kullanılıyordu. ta ki lale savaşçıları "istanbul efsaneleri"'nin tam sürümünü verene kadar. (sonra da başka bir işe yaradığını görmedim ben level dergisinin)

lale savaşçıları, ilk olarak 1994 yılında siliconworx tarafından amiga platformu için hazırlanmış bir bilgisayar oyunu. oyun daha sonra siliconworx ve compuphiliacs iş birliği ile pc platformuna aktarılmış ve 1996 yılında raks new media prodüksiyonu ile piyasaya çıkmış. siliconworx'un ilk oyunu ise umut tarlaları

oyun günümüz istanbul’undan büyük bir tesadüf sonucu istanbul efsaneleri hayali dünyasına geçen 4 kafadarın başından geçen traji-komik, hemi de fantastik öyküleri anlatır. otoparka kaçan toplarını almak için burunlarını soktukları olaylar, lalelerimizi hiç beklemedikleri, ilgilenmedikleri ve başlarını çok ağrıtacak dev bir kahramanlık öyküsünün başrolüne oturtuverir. onlar, o adsız, o mütevazı, o “cesuryürek” laleler, çaresiz istanbul’u bağnazlığın karanlık pençesine düşürmek üzere olan “şeyh cehalet”in önüne çıkacak kadar salak son kahraman demeti olacaklardır.

bu aralar siliconworx lale savaşçılarını tekrar piyasa sürmüş. cd gerektirmeyen bittorrent ile indirilebilen şekilde. kaçırmayın!

(via: ömer sinan)

şoförden al akbili

2005-08-20T01:16:00.000+03:00

iett, akbil, otobüs

Vatandaş için kolaylık, otobüs şoförleri için ek gelir kapısı olan otobüste akbil satışı uygulaması, kazalara neden olduğu gerekçesiyle İETT tarafından bitirildi.

3 yıllık özlemim en sonunda bitti, artık tekrar otobüslerde fazla bilet isteyen kızlara aşık olabilirim :)

Şoförden al Akbil'i uygulamasına son haberinin devamını göster/gizle

İETT şoförlerini 'akbil' bayisi haline getiren 'şoförden al akbili' uygulamasına otobüs sürücüsünün dikkatinin dağılmasına neden olduğu ve kazalarda artış meydana geldiği gerekçesiyle son verildi. Vatandaşın bilet almak zorunda kalmadığı için rağbet ettiği, hukuki hiç bir alt yapısı olmayan uygulamanın kaldırılmasıyla, İETT şoförleri ayda 100 ila 150 milyon lira arasında değişen ek gelirden oldu. İETT otobüslerinde görev yapan şoförlere verilen akbiller vatandaşa para karşılığında kullandırıyorlardı. Vatandaşlardan normal bilet ücretini alan otobüs sürücüleri de buradan ek bir gelir elde ediyordu. Ancak uygulama, para alışverişi yapmak zorunda kalan şoförlerin dikkatinin dağılmasına ve ufak çaplı kazalarda artış yaşanmasına neden oldu.

3 Yıldır Sürüyordu

Vatandaşlardan gelen yoğun şikayetleri dikkate alan İETT Genel Müdürlüğü, 3 yıldır göz yumduğu uygulamaya ani bir kararla son verdi. 'Şoförden al akbili' uygulamasının kurum kararı olmadan başladığına dikkat çeken İETT yetkilileri, uygulamanın yolcu ve araç güvenliğinin yanı sıra sürüş emniyeti açısından da tehlike yarattığını belirterek, "Para alma, para bozma ve akbil basma işlemleri sırasında yolcu ile şoför arasında tartışmalar yaşanıyordu. Otobüse binişlerde sıkışıklıklar meydana geliyor, uygulama sırasında şoförün dikkati dağılıyordu. Bu yüzden özellikle son bir yılda otobüs kazalarında artış yaşandı. Gelen yoğun şikayetler üzerine, uygulamaya son verdik. Bundan sonra halkımız eskisi gibi bilet ya da akbillerini satış gişelerinden temin edecek" dediler.

(kaynak: sabah)

alttan boruyla çektiler pisliği, bitirdiler işi

2005-08-19T15:24:00.000+03:00

haliç, taksi, metro

/ eğer haliç’e bir arabanın içinden ve ‘saatte kırk kilometre’nin üzerinde bakıyorsanız; varolan hız, köprünün parmaklılarının ardında kalan mavi’yi kahverengi’ye, eğer ‘yetmiş kilometre’nin üzerinde bakıyorsanız da gri’ye çevirir.. /

trafik açık..

-: “e, bayağı temizlemişler bu haliç ha..”

adam başını, parmaklıkların arkasında kalan haliç’e çevirip onaylıyor;

ş: “e, bunlar temizlediler abi tabii..”
-: “kimler?..”
ş: “e, akp abi..”

/ bir belediye ve bir proje sözkonusu olduğunda, “dokuz.voltluk” bir retorik devreye girer: “bir işi bitiren/sonlandıran, işin tamamını yapan; yani sahibi’dir de aynı zamanda”.. bu bazen haliç’in temizlenmesi olur, bazen bir metro’nun tamamlanması, bazen de bir köprü, ya da doğalgaz.. /

-: “e, dalan başlatmamış mıydı bu işi..”
ş: "e, başlattı da ne oldu be abi, adamlar yaptılar işte.. işi bilene vereceksin zaten..”
-: “sözen falan da temizlemişti biraz sanki..”
ş: “sözen mi? Ha sözen de vardı değil mi? ama yok abi onlar bir şey yapmadılar.. yapsalardı yaparlardı zamanında. bunlar alttan boruyla çektiler pisliği, bitirdiler işi..”

blogosfer'de ulaşım

2005-08-19T03:23:00.000+03:00

blogosfer, formula1, f1, formula 1, speedpark

blogosphere'de technorati aracılığı ile dolaşırken farkettiğim şeylerden bir tanesi insanların düşündüğümden daha fazla taksi hikayesine sahip olması.

bu yazıların içinde kendime en yakın bulduklarımın;

pretty rush down my spine...'ın killer hikayesi,
Bilöker'in Salak taksiciler blogu,
ve TuxWorkShop'un Acayip Taksi Diyologları olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim.

türkiyede ilk defa, istanbul speedpark pistinde yapılacak formula 1 yarışları hakkında diğer blog yazarlarının neler düşündüğünü linkleri takip ederek öğrenmeniz mümkün.

beşiktaş » levent

2005-08-18T17:13:00.000+03:00

istanbul, beşiktaş, levent, trafik

bu dialog,
tanık'ın, tanıklık halininin sözkonusu olmayacağı/olamayacağı (risk taşımadığı) durumlarda, ne kadar rahat yalan söylenebileceğine (yozlaşmaya) bir örnektir. (ve gerçektir)..

şoför: (müşteriye) ne tarafa?

müşteri: levent.

(bu sırada şoförün telefonu çalar, şoför açar.)

şoför: (telefona) güngören'deyim. müşteri var evet. (.es) topkapı tarafına.

galata köprüsü

2005-08-18T12:53:00.000+03:00

galata, harita, google maps, galata köprüsü

1863, 1875 ve 1912 yıllarında yenilenen Galata Köprüsü 27 Nisan 1912'de açılan son köprü, 16 Mayıs 1992'de yandı. Yanan köprü onarıldıktan sonra Balat-Hasköy arasına yerleştirildi ve Karaköy-Eminönü arasındaki eski köprü yerine modern (!) bir köprü yapıldı.

(kaynak: Jack Delon, Boğaziçi Gezi Rehberi, İstanbul 2000, s.10-14)

technorati'de istanbul hakkında yazılanları okurken dikkatimi çeken googlesightseeing; google maps veya google earth kullanarak dünyayı gezen ve daha sonra ise bunları mimleyen bir blog. sitede "broken bridge" başlığı ile yazılan yazı ise oldukça hayret uyandırıcı. her gün servisle önünden geçtiğim benim için çok normal gözüken eski galata köprüsü uzaydan meğerse parçalara ayrılmış bir köprü olarak gözüküyormuş.

galata köprüsü'nü google maps kullanarak görün
galata köprüsü'nü google earth kullanarak görün

galata köprüsü hakkında daha fazla bilgi göster/gizle

Tarih boyunca Haliç'in iki yakasını Galata köprüleri birleştirmiştir. Bizans tarihçileri, Haliç üzerindeki ilk köprünün I.Jüstinianus (6.yüzyıl) devrinde yapıldığını, adının Aghios Khalinikos Köprüsü olduğunu yazarlar. Yeri tam olarak bilinmemekle birlikte, 12 kemerden oluşan bu taş köprünün Eyüp-Sütlüce arasında olması ihtimali yüksektir. Fatih Sultan Mehmet de İstanbul kuşatması sırasında Haliç'e bir köprü yaptırmıştır. Demir halkalarla birbirine bağlanmış ve üzerine kalın kalaslar çakılmış dev fıçılardan oluşan bu köprü Ayvansaray-Kasımpaşa arasındaymış. Nişancı Mehmet Paşa bu köprünün fıçılardan değil, yan yana demirlenmiş ve kirişlerle birbirine bağlanmış gemilerden oluştuğunu söyler.

Galata Köprüsü için ilk girişim II.Beyazıt Dönemi'nde yapıldı; Leonardo da Vinci, Padişahla temasa geçerek bir Haliç Köprüsü tasarımı sundu. Gerçekleştirilmesi teknik olarak imkansız görülen bu tasarımın üzerinden 350 yıl geçtikten sonra ilk Galata Köprüsü 1845 yılında, Sultan Abdülmecid zamanında Bezm-i Alem Valide Sultan tarafından yaptırıldı. Köprüye Cisr-i Cedid, Valide Köprüsü, Yeni Köprü, Büyük Köprü, Yeni Cami Köprüsü, Güvercinli Köprü adları takılmıştı; günümüzde yalnızca Galata Köprüsü olarak bilinmektedir.

superman

2005-08-17T11:44:00.000+03:00

taksi, superman, dolar

ister dialog, ister monolog; yol (biraz) uzunsa, sessiz süren bir yolculuk olası değildir, (asla..)

akp’li kültür bakanının, otopark yapacağı akm’nin (atatürk kültür merkezi) önünden, “onmilyon’a bakırköy’e atar mısın” süreci, “ne yazarsa ikimilyon eksiğini alırım”la karşılık bulup, şekilden şekile giriyor.. bir “yirmiikiden aşağı yazmaz abi” oluyor, bir “geçen gün onbeşmilyona gittik“ oluyor, derken onbeşmilyonda babam da, ben de, taksici de hemfikir oluyor, pazarlık bitiyor, yolculuk başlıyor..

ikiyüz (bilemedin) üçyüz metre sonra..

şoför, “abi geçen gün sizin oturduğunuz yerde (arka koltuğu kastediyor) iki avukat oturuyordu.. yol uzun, trafik var, ben de kulak misafiri oldum.. neyse abi, adam ellibin dolar maaş alıyormuş ya. {.es} ellibin dolar! var mı böyle bir maaş abi ya..”

ekonomi bakanından, taksi şoförüne.. ‘yoksatar’ şarkıçılardan, ‘simit satarlar’a herkesin dilinden eksik etmediği, şu “var mı böyle bir şey”le başlayan, hayatı sorgulama(!) cümlesine ve ekürisi, “yok böyle bir şey” önermesine(!) “bayılıyorum”..

“varmış demek ki..” diyorum..

“valla varmış abi.. adama dedim ki, abi ben beşyüzmilyon için dokuz takla atıyorum valla, o nasıl bir para ya..” .es vermeden ekliyor, “adam gülüyor bir de..” diyor taklayı duyunca, ama kendi de gülüyor, attığı taklaya/taklalara.. “yanındaki de, onyedibin euro alıyormuş abi!..”

babam ilgisiz/isteksiz soruyor, “ne kadar ediyor onyedibin euro..” yanıt net; “nereden baksan, lüks araba parası işte abi..” vites değiştirirken gülüyor.. tekrar, ellibin dolar maaş alan adam’a atıyor vitesi, “her ay ellibin dolara ne diyorsun abi..” babam, çoktan bunalmış, adamı ‘duymaz olmuş’, aklı arabanın da, arabaların da dışında.. şoförü sadece babama bırakmak, haksızlık olur.. bozduğum sessizliğe babam da, adam da gülüyor; “o parayı sayana kadar, ay başı gelir zaten..”

espri, konuya belli bir etki yapmış olmalı ki, gülüşü, değiştirdiği takla sayısıyla yeniden şekilleniyor, “ben dokuz değil elli takla atıyorum valla abi ya beşyüzmilyon için.. şu sıcakta günde ondört saat çalışıyorum şerefsizim..” diyor.. ama yine de gülmeye devam ediyor.. öyle ya, asgari ücrete, dörtyüzmilyon’a otuz gün gidip/geliyor da, gülmeyi unutmuyor insanlar nasılsa..

“kader işte abi n’apacaksın.. kimine ellibin dolar, kimine beşyüzmilyon işte..” diyip, vitesi düşürüyor..

babam “demek ki onların sevabı seninkilerden fazla” deyince.. “valla orasını bilemem ama ne para be abi değil mi ellibindolar..”

uzayan gülüşü, hayranlığa dönüşüyor ve konu dönmeden/dolaşmadan yine oraya geliyor; “vay be abi.. adam, her ay alıyor bu parayı..” dikiz aynasında gözgöze geliyoruz, bir söz bekliyor.. onun lafını, onun yüzüne tamamlıyorum, “hem de hiç takla atmadan..” gülüyor, susuyor ve sonra sanki superman’den bahsediyor; “adama bak sen ya! her ay ellibin dolar maaş alıyor.. Hem de hiç takla atmadan”, “uçuyor” diye uzatıyorum cümlesini.. sadece o gülüyor..

renklerin içinden

2005-08-16T19:47:00.000+03:00

renk, taksimetre, kategori, tag

bünyesel: taksimetre.blogspot hakkında bir şeyler yazarken,
sosyal sorumluluk: kampanyalar, konserler ve etkinlikler hakkında yazarken,
taksimetre: klasik blog formatındaki yazılar yazarken,
haber-yorum: çeşitli haber kaynaklarından derlediğim ve yorumlarımı iliştirdiğim yazıları yazarken,
dosya: bir konu etrafında yazılmış yarı-akademik yazılar yazarken;

taglerin arkaplan rengi yukardakiler gibi değişecek. böylece sizin de yazıları anlamlandırmanız bir parça daha kolaylaşacak. umarım kolayca alışırsınız.

ortaköy trafiğine "tek yön" çözüm

2005-08-16T12:09:00.000+03:00

ortaköy, beşiktaş, istanbul

beşiktaş belediyesi, beşiktaş-kuruçeşme hattındaki sahil trafiğini azaltmak için projeler geliştiriyor. başkan ismail ünal'ın önerilerinden biri de ortaköy trafiğini "tek yön"e çevirmek...

ismail ünal'ın son zamanlarda yaptığı en büyük ataklardan bir tanesi, eğer başarılı olur ve akıcılığı sağlarsa en az bir seçim daha garantiliyebilir. hangi birimiz boğucu ortaköy trafiğini görüp vazgeçmiyoruz ki gitmekten?

ortaköy trafiğine "tek yön" çözüm haberinin devamını göster/gizle

beşiktaş belediyesi beşiktaş-kuruçeşme arasındaki trafik sorununa el attı. belediyeye ait otobüsler sahil yolunu kullanmadan ulaşımı rahatlatacak.

yazın istanbul genelinde trafik yoğunluğu azalır ama bazı güzergahlar vardır ki, buralarda tam tersi bir durum yaşanır. örneğin, beşiktaş'tan başlayıp kuruçeşme'ye kadar uzanan sahil yolunda yazın trafik tam bir çile halini alır. üstelik bu yoğunluk gecenin geç saatlerine kadar sürer. bu güzergahtaki trafik yoğunluğunu azaltmak için şimdiye pek bir şey yapılmadı. ana arter olduğu için büyükşehir belediyesi'nin görev sahasına girmesine rağmen beşiktaş belediyesi sonunda bu soruna el attı. beşiktaş belediye başkanı ismail ünal'ın aylar önce başlattığı bu bölgedeki trafik sorununa çözüm projesi, son şeklini almak üzere. ünal'ın kısa vadedeki çözüm projesi, beşiktaş'ın çeşitli yerlerinden sahildeki semtlere ulaşamı sağlayacak olan otobüs seferleri. bu otobüsler sahil yolunu kullanmayacak. etiler, levent, ulus gibi semtlerden ortaköy, kuruçeşme, bebek gibi semtlere sahil yolunu kullanmadan ulaşacak. yani trafik sahil boyunca değil, yukarıdan sahile doğru olacak. örneğin etiler, levent, ulus gibi semtlerden kalkan otobüsler dereboyu yolundan giderek arak ortaköy'ye veya bebek yokuşunu kullanarak bebek'e, ya da direkt arnavutköy'e inecek. buralardan da yine aynı yolla yukarıya çıkacak. ismail ünal, otomobili olmayan veya kullanmak istemeyen beşiktaşlıların sahile ulaşımını kolaylaştırmak, sahil yolundaki yoğunluktan onları kurtarmak ve biraz da trafik yoğunluğunu azatmak amacıyla geliştirdikleri poje hakkında şu bilgileri verdi: "beşiktaş deniz müzesi'nden aşiyan'a kadar uzanan 8.5 km uzunluğundaki istanbul'un en güzel sahil şeridi belediyemizin sınırları içinde yer alıyor. beşiktaş'ın yukarıdaki semtlerinden bu sahil şeride ulaşmak pek kolay değil. özellikle toplu taşıma araçlarıyla buralara gelmek için sahil yolundaki trafiği çekmek gerekiyor. bu yüzden vatandaşlarımızı yukarıdan sahile en kolay ve en ucuz nasıl indirebiliriz sorusundan yola çıkarak, bu projeyi geliştirdik. bunu istanbul'daki toplu taşımayı sağlayan iett'nin yapamayacağını anlayınca da biz elimizi taşın altına koyduk. beşiktaş belediyesi'ne ait otobüslerle bunu gerçekleştireceğiz. otobüslerin amortismanını, yakıt gideri ve personel maaşını karşılayacak şekilde bilet fiyatları belirleyeceğiz. yani biletler çok ucuz olacak. birkaç ay içinde yürürlüğe sokacağımız bu uygulama yaz kış devam edecek."

tek yön öneriyor

beşiktaş belediye başkanı ismail ünal'ın beşiktaş-kuruçeşme arasındaki trafik sorununu çözmek için bir başka fikri daha var; bölgede tek yön uygulaması yapıp ring seferleri düzenlemek. sahil yolundan tek yön akacak olan trafik barbaros bulvarı, dereboyu yolu, portakal yokuşu, bebek yokuşu, arnavutköy yokuşu'ndan yukarı çıkıp dönerek yine buralardan sahile inecek. ancak bu projeyi gerçekleştirecek olan büyükşehir belediyesi. çünkü onun yetki ve görev sahası içinde yer alıyor. ismail ünal, bunu da detaylandırıp büyükşehir belediyesi'ne önereceklerini söylüyor.

(kaynak: habertürk)

boğaziçi köprüsü boyanıyor

2005-08-15T12:35:00.000+03:00

köprü, boğaziçi, istanbul7

kötü haber:

"ned'in istediği şey imkansız olduğu için belki de bu kadar bizi heyecanlandıran, senelerce üzerinde vakit öldürdüğümüz, asfalt çalışmaları, halat kopmaları veya intiharları yüzünden sık sık gündeme gelen, istanbul ile ilgili her görselin mihenk taşı olan bir kült objeyi gökkuşağı renklerinin barındırdığı metaforlar ile birleştirmek çoğu devlet büyüğümüze belki uçarı gelse de son zamanlarda istanbuldaki heyecan verici gelişmelerden birisi bizim için..."
(kaynak: plasticwings)

plasticwings'in bu yazısını yazmasından bir yıl sonra ise william brown ve gilbert robert'in proje mimarlığını yaptığı, 1970 yılında yapılmaya başlanan ve 1974'de bitirilen boğaziçi köprüsü orijinal rengi olan açık griye boyanıyormuş.

iyi haber:

dünyaca ünlü tenisçi venus williams'ın gösteri maçı ile formula 1 pilotu david coulthard'ın geçişinin ardından boğaz köprüsü 5 trilyon lira harcanarak dünyaca ünlü asma köprüler gibi boydan boya aydınlatılacak. aydınlatma için köprü üzerine 2 bin özel projektör yerleştirilecek ve bilgisayarla kontrol edilecek aydınlatma sistemi ile köprüde renk, efekt ve animasyon gösterileri yapılacakmış.

bazı günler vapur ile kadıköy'den karaköy'e geçerken boğaziçi köprüsündeki ışıkların yetersizliğinden hep kötü bir şeyler olduğu hissine kapılırım. sanırım artık eğlenceli bir yolculuk olacak.

not: Philips 765 milyon Euro yatırarak Boğaz’ı renklendirmeye talip olmuş.

Boğaziçi Köprüsü boyanıyor haberinin devamını göster/gizle

Boğaziçi Köprüsü, bakım onarım çalışmaları kapsamında orijinal rengi olan açık griye boyanıyor. Karayolları 17. Bölge Müdürlüğü yetkililerinden alınan bilgiye göre, çevre yolları ile Boğaziçi ve Fatih Sultan Mehmet köprülerinin onarım ve bakımı için 1992 yılında ihaleye çıkıldı. İhalenin keşif bedelinin bitmesi nedeniyle kurum, yaklaşık 3 ay önce köprüde yapılacak çalışmalar için ikinci kez ihaleye yaptı.

İhaleyi kazanan firma, şu ana kadar yapılan yüzde 45'lik işin kalan kısmını tamamlamak için başlattığı çalışmaları sürdürüyor.

Firma, yaz döneminde Boğaziçi Köprüsü'nün içindeki boyama çalışmalarına ara vererek, köprünün dış aksamını orijinal rengi olan açık gri renkte boyamaya başladı.

Yetkililer, boyama işlerinin tamamlanmasının ardından 2006 yılı içinde ışıklandırma için ihaleye çıkılacağını, ilk aşamada Boğaziçi Köprüsü'nün, daha sonra Fatih Sultan Mehmet Köprüsü'nün ışıklandırılacağını bildirdiler.

(kaynak: arkitera)

Boğaziçi Köprüsü ışıl ışıl olacak haberinin devamını göster/gizle

Türkiye dünya turizm devleriyle rekabet edebilmek için kültürel ve tarihi potansiyelini yeniden keşfediyor. Bu amaçla Asya ve Avrupa'yı birbirine bağlayan Boğaziçi Köprüsü yapımından 32 yıl sonra turizme kazandırılıyor.

Dünyaca ünlü tenisçi Venus Williams'ın gösteri maçı ile Formula 1 pilotu David Coulthard'ın geçişinin ardından Boğaz Köprüsü 5 trilyon lira harcanarak dünyaca ünlü asma köprüler gibi boydan boya aydınlatılacak. Aydınlatma için köprü üzerine 2 bin özel projektör yerleştirilecek. Bilgisayarla kontrol edilecek aydınlatma sistemi ile köprüde renk, efekt ve animasyon gösterileri yapılacak. Karayolları Genel Müdürü Hicabi Ece, turizm açısından aydınlatılan asma köprülerin parayla ölçülemeyecek derecede katkı sağladığını belirterek, ışıklandırma projesi için önümüzdeki günlerde ihaleye çıkılacağını söyledi.

Türkiye 2010 yılında 30 milyon turist, 30 milyar dolar da turizm geliri hedefliyor. Büyük illerde kurulan Turizm Komisyonları hedefe ulaşmak için turistleri çekebilecek yeni projeler geliştiriyor. İstanbul'da da valilik, belediye ve sektör temsilcilerinin katılımıyla oluşturulan Turizm Komisyonu, kentin sembolü Boğaziçi Köprüsü'nün turizme katkısının artırılması için karar aldı. Köprünün kaliteli görsel ve dekoratif bir aydınlatma ile turizme kazandırılması kararlaştırıldı. Aydınlatmayla ilgili talep Karayolları Genel Müdürlüğü'ne iletildi. Genel müdürlük, aydınlatma sistemiyle ilgili projenin hazırlanması görevini Boğaziçi Köprüsü Başmühendisi Ramazan Yüksel'e verdi. Daha önce de aydınlatmayla ilgili çeşitli çalışmaları olan Yüksel, dünyaca ünlü asma köprülerin ışıklandırma sistemleriyle ilgili görsel ve teknik bilgileri topladı. Araştırmalarını yazıya döken Yüksel, köprüde benzer sistemlere göre ciddi enerji tasarrufu sağlayan, son teknoloji ürünü bilgisayar kontrollü Led aydınlatma armatürlerinin kullanılmasının uygun olacağı şeklinde bir rapor hazırlayarak genel müdürlüğe sundu. 5 milyon YTL maliyet çıkarılan aydınlatma sistemini Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'ın da yapılmasını istediği öğrenildi. Karayolları Genel Müdürlüğü, teknik detayları hazırlanan projenin yapımıyla ilgili önümüzdeki günlerde ihaleye çıkacak. Ramazan Yüksel'in verdiği bilgiye göre, Led aydınlatma sistemi dünyada tarihsel, anıtsal ve sembolik yapıların dekoratif aydınlatmada yaygın olarak kullanılıyor. Led benzer aydınlatma sistemlerine göre tasarruflu, montajı kolay, bakım gerektirmeyen renk değiştirme ve animasyonlara imkan veren sistem olarak biliniyor. Aydınlatma sisteminin işleyişiyle ilgili yazılım bilgisayara yüklendikten sonra, tek tuşla renk ve ışık gösterileri yapılabiliyor. Led sistemiyle gökkuşağı, patlamalar ve parçalanmalar gibi karmaşık renk gösterileri yapabilmek mümkün. Sistemin en önemli özelliği benzer aydınlatmalara göre maliyetinin çok düşük olması. Boğaziçi Köprüsü'nde mevcut bulunan 112 projektörün yıllık enerji tüketimi yaklaşık 160 bin yeni lira. 2 bin ampulün yerleştirilmesiyle kurulacak Led sisteminde yıllık enerji tüketimi ise 80 milyar yeni lira civarında olacak.

Boğaziçi Köprüsü'nde şu an bulunan aydınlatma sistemi kulelerin siluetinin ortaya çıkarılmasına yönelik yapılmış. Geçmiş yıllarda resmi ve dini bayramlarla özel günlerde çalıştırılan sistem bir süredir her gün çalıştırılıyor. Ledli sistemde ise kulelerin siluetinin yanı sıra askı ve boyun halatları ile asfalt yolun bulunduğu tabliyelerin de siluetleri ortaya çıkacak.

Karayolları Genel Müdürü Hicabi Ece, Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'ın talimatıyla dekoratif aydınlatmayla ilgili projenin dünyadaki örnekleri de göz önüne alınarak hazırlandığını söyledi. Aydınlatmanın Boğaz'a çok farklı bir siluet vereceğini, yanıp sönen ışıkların etkileyici bir görüntü oluşturacağını ifade eden Ece, “Bu projenin turizme önemli ölçüde katkısı olacak. İhaleyle ilgili hazırlıklar devam ediyor. Önümüzdeki günlerde ihaleye çıkacağız.” dedi. Ece, köprünün yaya turizmine de açılmasını istediklerini, ancak köprünün yapısının buna müsaade etmediğini dile getirdi.

Avrupa ve Asya kıtalarını ayıran Boğaz'dan karşıdan karşıya kolayca geçebilme fikri yüzyıllar boyunca çekiciliğini korudu. Bilinen en eski Boğaz geçişi M.Ö. 511 yılında gerçekleştirildi. İskit seferine çıkan Pers Kralı Darius'un 700 bin kişilik ordusu, gemilerin yan yana getirilmesiyle oluşturulan yüzer köprü ile Trakya'ya geçti. Mühendisler Boğaz'ın bir köprü ile geçilmesi konusunda zaman zaman değişik projeler üretse de bunlar tasarı halinde kaldı. 20. yüzyılın ikinci yarısında İstanbul'un hızla gelişmesi ve Avrupa-Asya arasındaki trafiğin artışı Boğaz'a köprü yapılmasını zorunlu hale getirdi. Boğaziçi Köprüsü'nün yapımına 1970 yılında başlandı ve 29 Ekim 1973 yılında tamamlanarak hizmete açıldı. Avrupa ve Asya ile sabit bağlantı olarak Türkiye ulaşım ağının çok önemli bir halkasını oluşturan köprüde o dönemden bugüne trafikte beklenenin çok üstünde bir artış gerçekleşti. Köprünün ilk hizmete açıldığı yıl günlük ortalama araç geçişi 32 bin iken 1987'de bu sayı 130 bine çıktı. 2004 yılında ise köprüden günlük geçen araç sayısı 180 bin.

Boğaziçi Köprüsü, kamuoyunun gündemine hep intiharlar ve geçiş ücretleriyle geldi. Köprü geçiş ücretlerine yapılan her zam gişe önlerinde yapılan eylemlerle protesto edildi. Ancak son yıllarda köprünün adı farklı şekillerde duyulmaya başlandı. 2 sene öncesine kadar üzerinde hiçbir etkinliğe izin verilmeyen köprü son zamanlarda ilginç etkinliklere sahne oldu. Haziran 2004'teki NATO Zirvesi için Türkiye'ye gelen ABD Başkanı George Bush, canlı yayında konuşma yeri olarak Ortaköy'de Boğaziçi Köprüsü'nün siluetini seçti. 1979'dan beri her yıl Avrasya koşusu düzenlenen köprüde bu yıl dünyaca ünlü tenisçi Venus Williams, İpek Şenoğlu'yla tenis maçı yaptı. Daha sonra Formula 1 pilotlarından David Coulthard köprüden 235 kilometre hızla geçti. Köprü bu etkinliklerden sonra eylem yapmak, film çevirmek, bayrak asmak isteyenlerin gözde mekanı haline geldi. Çeşitli etkinliklere izin almak için çok sayıda kişi Köprü Başmühendisliği'ne müracaat ediyor. Ancak köprü üzerinde sadece Türkiye'nin uluslararası tanıtımının yapılabileceği etkinlikler için izin veriliyor. Boğaziçi Köprüsü Başmühendisi Ramazan Yüksel, geçtiğimiz yıl Fenerbahçe'nin şampiyonluğunu kutlamak için köprü üzerine uzun bir bayrak asmak istediğini; ancak buna hem gemileri hem de Boğaz trafiğini tehlikeye düşürebileceği göz önüne alınarak izin verilmediğini ifade etti.

Dünya genelinde belli başlı toplam 70 asma köprü bulunuyor. Aydınlatılan en uzun köprü Japonya'da. 1998 yılında tamamlanan Akashi-Kaikyo köprüsü bin 990 metre uzunluğunda. 1937'de yapılan Golden Gate de halen San Francisco şehri deyince ilk akla gelenler arasında yer alıyor, yüksekliği 224 metre. 1983'te yine Amerika'da inşa edilen 486 metre uzunluğundaki Brooklyn Köprüsü’nde arabaların yanı sıra yaya ve bisikletli geçişi için ayrı yollar var. Boğaziçi Köprüsü ise bin 74 metre uzunluğunda. 1988'de inşa edilen Fatih Sultan Mehmet Köprüsü’nün uzunluğu ise bin 90 metre.

(kaynak: arkitera)

Philips 765 milyon Euro yatırdı Boğaz’ı renklendirmeye talip haberinin devamını göster/gizle

Philips, daha çok dış mekanların renkli ışıklandırmasında kullanılan LED üretiminde dünya lideri Lumiled’e ait Agilent Teknoloji’yi 765 milyon Euro’ya satın aldı. Şirket, ‘geleceğin aydınlatma teknolojisi’ olarak nitelediği LED ile Boğaz köprülerini de ‘renklendirmeye’ talip oldu.

HOLLANDALI Philips, yüksek güçlü LED (Light Emitting Diodes) üretiminde dünya lideri olan Lumiled’e ait Agilent Teknoloji’nin yüzde 47 hissesini 765 milyon Euro’ya satın aldı. Philips böylelikle, Lumiled hisselerinin yüzde 96.5’ine sahip oldu. Philips Ampul Grubu Avrupa Başkanı Marc De Jong, satın almanın şirket için tarihi bir adım olduğunu söyleyerek, daha çok dış mekanların renkli ışıklandırmasında kullanılan LED teknolojisinin geleceğin teknolojisi olduğunu belirtti.

ERDOĞAN’IN OFİSİ:

De Jong, 100 yılı aşkın süredir hep beyaz aydınlatma üzerinde çalışan Philips’in, bu yeni teknolojiyle köprü, restoran, otel lobileri, cafeler, mağaza rafları, tarihi yapılar gibi pek çok iç ve dış mekanda bu teknolojinin kullanılabileceğini söyledi. Jong, Türkiye’de bu teknolojinin, Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ın Dolmabahçe’deki çalışma ofisi ve Samsun’da bir üst geçidin aydınlatmasında kullanıldığını ifade ederek, önümüzdeki yıllarda LED teknolojisinin evlerde de kullanılmaya başlanacağını kaydetti.

Türk Philips A.Ş.’nin CEO’su Fridus Vest de, aydınlatma sektöründe yüzde 35’lik bir pazar payıyla Türkiye’de lider olduklarını vurguladı. ‘Son 2 yılda ülkenizde yüzde 20’lik bir büyüme yakaladık’ diyen Vest, bu yıl da aynı oranda bir büyüme hedeflediklerini dile getirdi. Vest, bundan sonra sağlık gereçleri ve sistemleri üzerinde yoğunlaşmayı hedeflediklerini de sözlerine ekledi.

BOĞAZ’I AYDINLATACAĞIZ:

Öte yandan, Türk Philips A.Ş.’nin Ampul Grubu Başkan Yardımcısı Stanislaw Kozlowski de, Türkiye’de yeni ürünlerle büyümeye devam etmeyi amaçladıklarını kaydederek, Boğaz köprülerini aydınlatmak için de İstanbul Büyükşehir Belediyesi yetkililerine teklif götürdüklerini bildirdi.

Teklifin değerlendirme aşamasında olduğunu ifade eden Kozlowski, olumlu cevap alınması halinde çalışmalara hemen başlanabileceğini dile getirdi.

LED teknolojisi nedir?

LED, İngilizcede ‘Light Emitting Diodes’, yani ışık yayan diyotların baş harflerinden oluşuyor. LED’ler, yarı iletken bir maddedeki elektron ve delikleri birleştirerek, elektriği ışığa çeviriyor. LED’ler, klasik ışık kaynaklarına göre enerji tasarrufu sağlaması, uzun ömürlü olması, renkleri daha net belirleyebilmesi ve daha güvenli olması gibi avantajlara sahip.

(kaynak : hürriyet)

bozcaada'ya deniz ulaşımı durduruldu

2005-08-14T23:03:00.000+03:00

vapur, deniz, bozcaada

ege denizi'nde, bozcaada-geyikli arasında sefer yapan "haznedar" adlı araba vapurunda meydana gelen makine arızası nedeniyle, bozcaada'ya deniz ulaşımı yapılamıyor.

bozcaada-geyikli arasında tek vapur sefer yapıyor.

vapurlarımızı vermiyoruz!'a ek olarak yeni vapurlar istiyorum.

not: bozcaada araba vapuru seferi yeniden başlamış. (kaynak: habertürk)

bozcaada'ya deniz ulaşımı durduruldu haberinin devamını göster/gizle

aa muhabirinin türkiye denizcilik işletmeleri yetkililerinden edindiği bilgiye göre, geyikli'den bozcaada'ya yolcu ve araç taşıyan araba vapurunun makine dairesinde meydana gelen arıza nedeniyle, dün akşam saatlerinden beri sefer yapılamıyor. yetkililer, arızanın giderilmesi için çalışmaların sürdürüldüğünü belirttiler. öte yandan, sefer yapılamaması nedeniyle bozcaada ve geyikli'de uzun araç kuyruklarının oluştuğu kaydedildi.

(kaynak: habertürk)

trenlere terör önleme sistemi

2005-08-14T21:50:00.000+03:00

tren, teknoloji, terör

ulaştırma bakanı binali yıldırım, trenlere yönelik terör saldırılarını önlemek için akademisyenlerden yardım istediklerini belirterek, "amacımız, bu saldırıları önceden tespit edecek bir teknoloji oluşturmak" dedi.

hızlı tren faciasından önce akademisyenler uyarmıştı, bu sefer yine olaylardan sonra akademisyenler uyaracak ve projeler geliştirecekler. desteklememek elde değil. eskişehir-istanbul güzergahı arasındaki trenlerde en ufak bir sarsıntıda vagon içinde yaşanan kaza ve terör paniğini kelimeler ile anlatamam.

ama bir kaç soru işareti var kafamda. bu terör saldırıları sadece kilometrelerce giden trenlere özel mi düzenleniyor? bombayı önceden tespit edecek nasıl bir teknoloji olabilir? bir başlangıç olduğu kesin, bu iki soruyu araştırmaya devam edeceğim. sizlerin kafasında bir şey varsa eklemekten lütfen çekinmeyin. ben de bulduklarımı sizinle paylaşacağım.

trenlere terör önleme sistemi haberinin devamını göster/gizle

yıldırım, doğu ve güneydoğu illerinde demiryollarına ve trenlere yönelik terör saldırılarıyla ilgili şunları söyledi:

"trenler, yüzlerce kilometrelik güzergahı kat ettikleri için teröristlerin hedefi haline geliyor. bunun önüne geçmek için çeşitli tedbirler alıyoruz. bazı arkadaşlarımız, bu saldırılarda yaşamını yitirdi. şu anda bakanlık olarak akademisyenlerle ortak bir çalışma yapıyoruz. amacımız, trenlerin geçtiği güzergahlarda, patlayıcı maddelerle yapılan saldırıları önceden tespit edecek bir teknoloji ortaya çıkarmak. bunu sağlarsak, bu teknolojiyi bütün trenlerde kullanmayı planlıyoruz."

hızlı tren çalışmalarına da değinen bakan yıldırım, ankara-eskişehir güzergahındaki çalışmaların yüzde 80 oranında tamamlandığını bildirdi. yıldırım, "eskişehir-İstanbul güzergahı ise ihale edildi. bu güzergahta çalışmalar, ihale sonrası başlayacak" diye konuştu.

(kaynak: haber3)

taksici dehşeti

2005-08-13T23:47:00.000+03:00

taksi, kadiköy, dehşet

kadıköy-koşuyolu'nda bulunan tepe nautilus'un önündeki taksici manzarası beni her defasında dehşete düşürüyor. ana çıkış kapısının karşısındaki şeritte beklemek için kahyalara para ödemek zorunda kalan taksiciler, yoldan geçen arabalara binen müşterilere nefret ve küfür yağdırıyor.

ilk başlarda taksicilerin bu davranışlarını bildiğim için bekleyen taksilere biniyordum. bekleyen taksilerinin beklentilerinin her seferinde yüksek olması ve altıyol'daki boğa heykelinin oraya gitmeye burun kıvırmaları beni yoldan geçen taksilere balıklama atlamaya yöneltti. trip atan bir taksici yerine kavga dalaş bir yolculuk işime geliyor.

istanbul gezi rehberi

2005-08-12T01:34:00.000+03:00

istanbul, gezi, rehber

her ne kadar burayı bir yol haritası veya ulaşım günlüğü olarak nitelendirdiysem de, çoğu zaman yazıların esinlendiği güzergahın "okul-iş-ev" dışında kalmasını tercih ediyorum. bu yüzden yolculuklara referans noktası olması için biraz kitap inceledikten sonra strolling through istanbul "the classic guide to the city" ya da istanbul gezi rehberi'nin en iyi istanbul gezi rehberleri olduğunu anladım.

bu tür gezi kitaplarını incelerken en çok dikkat ettiğim şey türk yazarların yazdığı kitaplarda tasvirlerin önemli yer tutması. bir turistin gezi kitabı aldığı zaman en dikkat etmediği şeylerden birisinin de böyle tasvirler. aynı mimarlık kültürümüzde olduğu gibi ayrıntı hastalığının bir yansıması olarak böyle kitaplar kendilerine raflarda yer buluyor.

istanbul bilgi üniversitesi karşılaştırmalı edebiyat bölüm başkanı ve aynı zamanda radikal gazetesi yazarı prof. dr. murat belge'nin kaleme aldığı ve tarih vakfından çıkan istanbul gezi rehberi ise gezdiğimiz yerlerin sosyokültürel açıklamalarının yanında dedikoduları, haritaları ve sanki sokaktan bir adam çevirmişçesine yapılan mekan tasvirleri ile okuyanların bir an önce kendilerini sokağa atmalarına şartlayacak bir kitap olmuş.

yazın bitmesine az zaman kala ilk durağı hemen belirlemeliyim.

bu iki kitabı ideefixe'den satın alabilirsiniz.

istanbul gezi rehberi / murat belge
idéefixe fiyatı : 13,84 ytl + kdv

strolling through istanbul "a guide to the city"
hilary sumner, boyd freely, john freely
idéefixe fiyatı : 19,80 ytl + kdv

ben karşının taksisiyim abi

2005-08-11T15:02:00.000+03:00

istanbul, harita, taksi

artık taksi şöförlerine "ışıklardan sağa, ilk sokaktan da sola dönüyoruz" gibi primitif yer tariflerinde bulunmaktan nefret ediyorum. karşının taksileri oldukça buna mecburuz sanırım. aşağıdaki istanbul haritalarından bir tanesini gideceğiniz yere doğru yola çıkmadan önce bastırırsanız rahat edersiniz.

google map'de istanbul haritası
istanbul.net.tr'ın istanbul haritası [html sürümü]
istanbul.net.tr'ın istanbul haritası [flash sürümü]
istanbul büyükşehir belediyesi'nin istanbul kent haritası

taksimetre "hareket halinde"

2005-08-10T11:24:00.001+03:00

taksimetre, turist, hareket

genellikle turizme karşı olmak, sonuçsuz ve kolay eleştirel bir davranıştır. turizm karşıtı olanların, içine düştükleri yanlış durum, yalnızca kötümser ve tek taraflı oluşlarından kaynaklanmamaktadır. kendi sosyal etkinlik-lerinin bir bölümünün, rahatlıkla turizm kalıpları içinde değerlendirilebileceğinin farkında da değillerdir. aslında samimiyetle kabul etmemiz gereken, hepimizin bir turist olduğudur.

ihsan derman'ın hareket halinde adlı kitabından alıntıladığım bu cümleler (trt diksiyonu ile dizeler demek geçti içimden) taksimetre'nin yaratılış gayesini az çok özetliyor.

hareket halinde gördüğümüz, yaşadığımız her şey ve bizi o hareketi yapmayı sağlayan nedenler taksimetre'nin konuları arasında. bir ulaşım güncesi de diyebiliriz taksimetre için.

eğer sizin de ekleyecekleriniz olursa yorum yazmaktan çekinmeyin. gününün büyük kısmını bir yerden bir yere ulaşmaya çabalayan ve o süre içerisinde ilginç deneyimler yaşayan blog yazarlarına da taksimetre'nin kapıları her zaman açık.